Ψήφο εμπιστοσύνης έλαβε κι ο ΓΑΠ -ακριβώς πριν πέσει…

     Αθήνα  15/11/2013

     Αναδημοσίευση : από

     http://www.protothema.gr

    Ήταν τέτοιες μέρες τον Νοέμβριο του 2011, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου παραιτούνταν από την πρωθυπουργία και έφευγε κακήν κακώς από το τιμόνι της χώρας. Μερικές μέρες νωρίτερα είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης (!!!) από την ελληνική Βουλή.

     Την ιστορία αυτή μου θύμισε η τριήμερη διαδικασία και κυρίως η χθεσινοβραδινή ψηφοφορία, με την οποία ο Αντώνης Σαμαράς έλαβε κάτι ανάμεσα σε ψήφο ανοχής (περισσότερο) και ψήφο εμπιστοσύνης (λιγότερο).

     Δεν είναι το αριθμητικό αποτέλεσμα, που μετράει σε αυτές τις περιπτώσεις. Είναι δεδομένο ότι δύσκολα εάν κάποιοι βουλευτές θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση, θα το κάνουν πριμοδοτώντας μία πολιτική πρωτοβουλία ενός αντίπαλου κόμματος. Είδα για παράδειγμα πολλούς και ξέρω ακόμη περισσότερους βουλευτές, από εκείνους που καταψήφισαν την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ή δήλωσαν παρών, που με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση θα έριχναν, με την κατάλληλη αφορμή και στον κατάλληλο χρόνο, μια κλωτσιά στη σημερινή κυβέρνηση. Δεν θα μπορούσαν όμως ποτέ να το κάνουν για χάρη της αντιπολίτευσης. Καταψήφισαν λοιπόν την πρόταση Τσίπρα, οι διαθέσεις τους όμως παραμένουν. Και οι διαθέσεις αυτές θα φανούν όταν έλθουν τα δύσκολα: Η κυβέρνηση θα πάρει πολλά νέα και πολύ σκληρά μέτρα. Πλειστηριασμοί, φόροι στα ακίνητα (είτε παράταση στο χαράτσι της ΔΕΗ, είτε ενιαίος φόρος), περικοπές σε εφάπαξ, επικουρικές και κύριες συντάξεις και φυσικά απολύσεις, πολλές απολύσεις.

     Και τότε δεν θα περνούν μαγκιές, όπως αυτές που έκανε ο κ. Σαμαράς μιλώντας χθες στη Βουλή. Χθες τού ήταν αρκετά του κ. Σαμαρά να μετατρέψει μία ύψιστη κοινοβουλευτική διαδικασία, σε μία αγγαρεία γι’ αυτόν και να επιδοθεί σε μία καφενειακού τύπου συζήτηση και αντιπαράθεση.

     Όταν θα έλθουν τα δύσκολα με τα μέτρα και τις νέες αποτυχίες των μνημονιακών συνταγών, αλλά και των χαριστικών πολιτικών στους ισχυρούς, που εφαρμόζει 15 μήνες τώρα, δεν θα τού είναι αρκετά τα ευφυολογήματα, με τα οποία επιχείρησε, αφιερώνοντας το 98% της ομιλίας του, να απαντήσει στον κ. Τσίπρα.

     Γιατί επί της ουσίας ο κ. Σαμαράς δεν απάντησε σε κανένα καίριο ερώτημα: Πειστικές δεσμεύσεις ότι δεν θα πάρει νέα μέτρα δεν έδωσε. Πειστικές απαντήσεις για το πώς θα βγάλει τη χώρα στις αγορές, πώς θα αντιμετωπίσει την ύφεση και την ανεργία δεν έδωσε. Πειστικές απαντήσεις γιατί χάρισε τις ψηφιακές άδειες στους καναλάρχες δεν έδωσε. Πειστικές απαντήσεις γιατί συμπεριφέρεται με το δόγμα «νόμος και τάξη», με ένα πρωτόγνωρο αυταρχισμό απέναντι στις κοινωνικές ομάδες, που διαμαρτύρονται δεν έδωσε. Ούτε καν γιατί δεν προσέρχεται ως οφείλει στη Βουλή για να απαντά στις ερωτήσεις που του υποβάλλει η αντιπολίτευση, δεν έδωσε. Όσο για τη… διαβεβαίωση ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2016, μάλλον σαν ευχή και όνειρο ακουγόταν, παρά ως πραγματικό δεδομένο.

     Η τριήμερη διαδικασία εξέθεσε και την κυβέρνηση και τον κ. Σαμαρά. Ο κ. Τσίπρας στάθηκε απέναντί του με την άνεση του πολιτικού αρχηγού, που όντως διεκδικεί τη διακυβέρνηση και σύντομα μάλιστα. Ο κ. Σαμαράς αναδεικνύεται μακράν ως ο πρωθυπουργός με τη χειρότερη κοινοβουλευτική συμπεριφορά. Με την πιο προκλητική αλαζονεία και αμετροέπεια. Κυνικός, ανάγωγος και θρασύς. Και μόνο ότι δηλώνει πως γελάει με όσα λέει ο αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης υποδηλώνει το επίπεδο της κοινοβουλευτικής του αντίληψης.

     Ας μην καυχιέται με το ότι 153 βουλευτές είπαν όχι στην πτώση της κυβέρνησης τώρα. Το αποτέλεσμα δεν λέει και πολλά πράγματα – ας ρωτήσει τον Γιώργο Παπανδρέου επ’ αυτού.

     Προς το παρόν τον περιμένει η τρόικα. Και κει να δούμε εάν τα πράγματα είναι για γέλια…

 

Έγραψε ο Γιάννης Μακρυγιάννης

http://www.protothema.gr/blogs/blogger/post/327235/psifos-ebistosunis-elave-ki-o-gap-akrivos-prin-pesei/

One comment

  1. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας.
    Διαβάζοντας τέτοιες απλοϊκές αναλύσεις δεν ξέρω αν πρέπει, να γελάσω, να κλάψω είτε να κτυπάω το κεφάλι μου σε κοφτερές γωνίες.
    Σωστά παραθέτεις Γιάννη την συγκεκριμένη αναδημοσιευσίεση και προκειμένου να καταδείξεις τις αστεία απλοϊκές διαπλοκές τους.
    Δίνεις και την αφορμή για να “μακρύνει” λίγο η ανάπτυξη στην σκέψη μας.
    Γεγονός ότι ο εβραιοαμερικανός τζέφρυ ελία γιώργος, ο και αναλαμβάνων το καθήκον να εξαφανίσει τον τόπο μας, γεγονός έφυγε λίγο μετά από την ψήφο εμπιστοσύνης.
    Όμως και γεγονός είναι ότι όλοι μα όλοι οι συνεχιστές ανάλαβαν με υπέρμετρο ζήλο, να διεκπεραιώσουν το έργο που εκείνος ανέλαβε.
    Το έργο καλά κρατεί, μάλιστα με αύξουσα πορεία και από αρκετούς με υπερβολή ως προς την εκτέλεση των εντολών.
    Στον αντίποδα; συζητάμε! όλοι συζητάμε για όλα και αυτοί κάνουν έργο.
    Όλοι έχουμε γνώμη για όλα και αυτοί καταστρέφουν.
    Και το πιό ωραίο!! ενεφανίσθη καινοτόμος μέθοδος……!
    Ενεφανίσθη η μέθοδος του “από εδώ και έπειτα”….
    Και για να εξηγήσω τί εννοώ: εάν δείτε-θυμηθείτε την ταινία του Ελληνικού κινηματογράφου “έξω οι κλέφτες” και στην σκηνή που ο Ντίνος Ηλιόπουλος ως λογιστής προσπαθούσε να ελέγξει τα βιβλία και ο Ανδρέας Ντούζος ως κατεργάρης του έλεγε… ” είπαμε μέχρι εδώ ΤΑ ΕΧΩ ΕΛΕΓΞΕΙ ΕΓΩ, ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ θα κοιτάξεις εσύ…”
    Υ.Γ. Απευθύνομαι στον αρθρογράφο και σε όσους με ρομαντική διάθεση θα εμπιστευθούν τις φουσκωμένες παπάρες που γράφει:
    πούσαι; “αυτοί που θέλουν να ρίξουν ( από τα λαμόγια της βουλής εννοείται )κλωτσιά στον γιαβόλ αντόνεν, να προσέξουν, να προσέξουν μην…σκίσουνε κανά καλσόν και μή χαλάσουν κανά βαμμένο νύχι!”…..ΡΕ άει στον διάολο (και ας τα ακούσω πάλι από τον φίλο Βελζεβούλη).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *