Τρία χρόνια φυλάκιση, στον αστυνομικό που ψέκασε… τη γυναίκα…

     Αθήνα  20/1/2014

     Σας ξάφνιασα εεε;;;

     Έχετε απόλυτο δίκιο!

     Ζητώ ταπεινά συγνώμη που δεν σας ενημέρωσα εγκαίρως, ότι η είδηση αφορά την γειτονική μας Τουρκία, χώρα που αν και δεν είναι μέλος της “πολιτισμένης” Ευρωπαϊκής Ένωσης, ίσως… Ευτυχώς… (ελεύθερη ερμηνεία), αν και δεν φημίζεται για το σεβασμό της στα Ανθρώπινα Δικαιώματα, (για τα οποία παρεμπιπτόντως, την καταγγέλλουν όλοι οι “πολιτισμένοι” ηγέτες των χωρών μελών της ΕΕ και είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που δεν γίνεται δεκτή στους κόλπους της),    αν και τελεί ακόμα υπό στρατιωτικό έλεγχο, παρουσίασε έστω και επιφανειακά, έστω και για να τηρηθούν τα προσχήματα, μία εικόνα ευαισθητοποίησης των θεσμικών λειτουργών προστασίας των πολιτών!

     Υποθέτω πως κανένας γνήσιος Έλλην, δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι στην “αυγή» του 21ου. αιώνα, θα φθάναμε να συγκρίνουμε την Ελλάδα μας, την χώρα που γεννήθηκε ο πολιτισμός, τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τη χώρα που έγραψε τη λαμπρότερη ιστορία στον κόσμο, τη χώρα που υπέστη τις πιο βάρβαρες επιθέσεις, καταστροφές, λεηλασίες και κατάφερε να ανακτήσει τις δυνάμεις της και να σταθεί στα πόδια της μετά από τετρακόσια ολόκληρα χρόνια Τουρκικής σκλαβιάς, αυτή τη χώρα να τη συγκρίνουμε σήμερα με τους πιο βάρβαρους καταπατητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία της δημοκρατίας, την λειτουργία των θεσμών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κλπ. κλπ.

     Παραθέτω την εικόνα που αντίκρισαν οι Τούρκοι εισαγγελείς και αποφάσισαν τη δίωξη του αστυνομικού των ΜΑΤ και ακολουθούν ανάλογες εικόνες από επεισόδια που συνέβησαν στην Ελλάδα μας τα τελευταία τρία χρόνια, όταν η δικαιοσύνη εδώ, θεωρούσε ότι τα πάντα συνέβαιναν εντός του πλαισίου της συνταγματικής νομιμότητας.

Εικόνα και βίντεο από επεισόδια στο πάρκο Γκεζί στη Τουρκία, την περασμένη άνοιξη.

     Ελάχιστες εικόνες και ένα σοκαριστικό βίντεο από επεισόδια που συνέβησαν στην Αθήνα κατά τα έτη 2010 – 2011 – 2012, όταν οι πολίτες διαμαρτύρονταν για τα απάνθρωπα μέτρα λιτότητας που καταρράκωσαν την αξιοπρέπειά τους, υποβαθμίζοντας βάναυσα το βιοτικό τους επίπεδο, οδηγώντας περίπου 3.500 (τρεισήμισι χιλιάδες) συμπατριώτες μας σε αυτοκτονία, αμέτρητους άλλους σε πρόωρη αποβίωση λόγω άγχους και εντονότατης ψυχολογικής πίεσης, δημιουργώντας πολυπληθείς ομάδες αστέγων και πεινασμένων Ελλήνων πολιτών, που ψάχνουν μαζί με τα σκυλιά και τα γατιά στα σκουπίδια για τροφή, ενώ οι “τηλεχειριζόμενοι” εύκαμπτοι υποτακτικοί “λειτουργοί” της δικαιοσύνης μας, τα βρίσκουν όλα “συνταγματικά” και “νόμιμα”, αρκεί να διασφαλίζονται μέσα από αυτά, οι “συνταγματικά κατοχυρωμένες”… (όπως αηδιαστικά και προκλητικά επαναλαμβάνουν)…  υψηλές αποδοχές τους!!! 

Αίσχος τους…

     Αυτή δυστυχώς είναι η θλιβερή πραγματικότητα που επικρατεί στην Ελλάδα του 21ου. αιώνα, στην Ελλάδα της κοινοβουλευτικής, στυγνής δικτατορίας, της άκρατης και ακραίας διαπλοκής, όλων των κατηγοριών και βαθμίδων της βίαιης εξουσίας μεταξύ τους, που κολυμπούν στο βόρβορο με την πλήρη αναισθησία και τη σιγουριά της αλληλοκάλυψης, στην Ελλάδα μας που οι δοσίλογοι ολετήρες του υπερήφανου Έθνους μας, την καταδίκασαν έναντι βρώμικων, ματωμένων “αργυρίων” σε αφανισμό, διαμελίζοντάς την και ξεπουλώντας την σε τιμή ευκαιρίας, σε αυτούς που στο παρελθόν, όσο και αν προσπάθησαν, δεν κατάφεραν να την υποτάξουν!

     Ας σταματήσουν λοιπόν οι κάθε λογής εύκαμπτοι πατριδοκάπηλοι της εξουσίας, να επικαλούνται τον κίνδυνο της κατάλυσης του “δημοκρατικού” μας πολιτεύματος από δήθεν τρομοκρατικές, η εγκληματικές οργανώσεις, γιατί το πολίτευμα, (που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρξε ποτέ πραγματικά δημοκρατικό), το έχουν ήδη καταλύσει οι ίδιοι προ πολλού, δημιουργώντας στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων πολιτών, συνθήκες άνισου και ασύμμετρου πολέμου.

     Εκείνο που θα πρέπει να γνωρίζουν όμως όλοι τους και που μάλλον δείχνει να το έχει αντιληφθεί πλέον και η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, είναι ότι στον πόλεμο όταν βρεθείς, πολεμάς με νύχια και με δόντια, πολεμάς με ότι σου βρίσκεται πρόχειρο, πολεμάς με οποιονδήποτε τρόπο και με οποιοδήποτε μέσον, αφού στον πόλεμο όλα οι τρόποι και τα όπλα θεωρούνται θεμιτά… (ελεύθερη ερμηνεία)…

…αρκεί να καταφέρεις να επιβιώσεις, να τιμωρήσεις παραδειγματικά τους υπευθύνους της όποιας καταστροφής… και προ παντός να είσαι…

…Ελεύθερος!!!

 

Ιωάννης Αχιλ. Χάρχαλος

Αέναος Έλληνας Μαχητής

9 comments

  1. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας.
    Φίλε μου Γιάννη, μου θύμισες αυτό που ρώταγα κάθε απόγευμα και πλέον των τριών μηνών, στο σύνταγμα απέναντι από την βουλή (για τα επεισόδια-δράση της αστυνομίας στις 28-29/6/2011).
    — ” κύριε κουκουλάκη ( ο κοκαλάκης- εκπρόσωπος τύπου τότε ), ακόμα περιμένω την απάντηση της Ε.Δ.Ε. για το ποιοί είναι οι δολοφόνοι όπου ντυμένοι ως Έλληνες αστυνομικοί, πετροβολούσαν εμένα και τον υπόλοιπο “κόσμο” που διαδηλώναμε ενάντια στο μνημόνιο (μεσοπρόθεσμο)”
    – Ακόμα δεν έχει απαντήσει η [δικαιοσύνη] του [δημοκρατικού;;!] πολιτεύματός μας!
    Είναι πλέον αντιληπτό, από τον καθένα μας ότι: Η δικαιοσύνη λειτουργεί μόνο κατ εντολή άνομων-παρανόμων που παριστάνουν τους κυβερνήτες μας.
    Η αστυνομία λειτουργεί μόνο κατ εντολή και μόνο για την προστασία άνομων-παρανόμων που παριστάνουν τους κυβερνήτες μας.
    Η δημοκρατία βρίσκεται στον “γύψο”, έναν ιδιότυπο με κοινοβουλευτικό μανδύα “γύψο”, που το μόνο που της επιτρέπει είναι να τον “εξυπηρετεί” με νόμους και νομοθετήματα που το μοναδικό “μέλημά” τους είναι, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του παράνομου συρφετού της όποιας εξουσίας.
    Συνέθλιψαν μία ολόκληρη κοινωνία, στο όνομα της προστασίας των τραπεζιτών και ” έρχεται” ο αλήτης με την τήβεννο και σου μιλά για συνταγματικά κατοχυρωμένο μισθό.
    Συντρίβουν έναν υπερήφανο λαό, με την χορηγία αληταράδων που φοράνε στολή Έλληνα αστυνομικού και παριστάνουν τους “μπράβους” του κάθε δωσίλογου-επίορκου οσφυοκάμπτη που εκτελεί σχέδιο-αντιπαροχή ξένων αφεντικών του.
    Κλείνοντας ότι γράφω και σαν επιμύθιο, θα γράψω την απάντησή μου (δεν με ρώτησε βέβαια), στον αλήτη-ρουφιάνο-δημοσιογράφο ( δεν έχει σημασία το όνομά του), στην ερώτηση ” γιατί και αν πρέπει να επικροτήσουμε ενδεχόμενη δολοφονία από τον τρομοκράτη (ξέρετε το γνωστό θέμα ξηρός).”
    Απαντώ λοιπόν, “γιατί δολοφονία;;; εξ όσων γνωρίζω, σε όλες τις χώρες της γής, η ποινή εκ του νόμου για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ είναι ο ΘΑΝΑΤΟΣ, γιατί δολοφονία;;;”.
    Υ.Γ. Να κάνω και εγώ μια ερώτηση: ” αλήτη-ρουφιάνε-δημοσιογράφε, εσύ θα καθορίσεις το πόθεν και την έκβαση μιας επανάστασης;”

  2. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα σας.
    Η σύγκριση των αντιδράσεων καταδεικνύει ότι στην ελληνική δικαιοσύνη κάτι δεν πάει καλά. Ο Τούρκος εισαγγελέας έκανε τη δουλειά του, χωρίς να λάβει υπόψη του το πολιτικό κόστος. Η ερώτηση του Ανδρέα σχετίζεται και με το χρόνο αντίδρασης της δικαιοσύνης και γεννά επιπλέον ερωτήματα σχετικά με τη σκοπιμότητα των καθυστερήσεων που υπάρχουν στις εκδικάσεις σοβαρότατων υποθέσεων.

  3. Ανδρέας Αέναος /

    Καλησπέρα σας.
    Είναι ξεκάθαρο και δεν χρειάζονται πλέον άλλες αποδείξεις.
    Επί 38 συναπτά έτη, η υποτιθέμενη δικαιοσύνη στην χώρα μας ( αυτό που ονομάζουμε θεσμός της δικαιοσύνης ), παρουσιάζει και χωρίς ξεκούραση σημάδια τύφλωσης, μογγολισμού, ανεπάρκειας, γεροντικής άνοιας, κατά τόπους παράλυσης, πάρκισον, μαλάκινσης εγκεφάλου και όποιο άλλο είδος σοβαρής ασθένειας έχει ανακαλύψει έως σήμερα η επιστημονική κοινότητα.
    Όλα τα παραπάνω, της προέκυψαν επ αμοιβής και μάλιστα παχυλής-παχυλής, με αποτέλεσμα το “εκλεπτυσμένα εκλεκτικό” των παρεμβάσεων-επεμβάσεων της.
    Προκειμένου να συνδυάσω και να καταστήσω σαφή την διατύπωσή μου, θα παραδειγματίσω με μίαν έρευνα (φαινομενικά άσχετη με την δικαιοσύνη, όμως στην ουσία της αποτυπώνει μιάν κοινωνία που πλέον δεν “γνωρίζει” την έννοια δικαίου).
    Χθές δόθηκε στην δημοσιότητα έρευνα της ισσουε-πάπλικ η οποία στα στοιχεία της περιελάμβανε και το εξής τρομακτικό: ” 75 στους 100 ερωτηθέντες απάντησε πως δεν βλέπει κανένα μέλλον!”
    Ασφαλώς και όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι τέτοιο επίπεδο απελπισίας πρώτα και κυρίως βασίζεται στην μακροχρόνια έλλειψη δικαιοσύνης.

  4. Βελζεβούλης /

    Ανδρέα δεν γνωρίζω την ιδιότητά σου, αλλά επίτρεψέ μου να διαφωνήσω με τη διάγνωση που έβγαλες για τα σημάδια που παρουσιάζει αυτό που ονομάζετε εσείς «θεσμό της δικαιοσύνης»…
    Λες…
    «Επί 38 συναπτά έτη, η υποτιθέμενη δικαιοσύνη στην χώρα μας ( αυτό που ονομάζουμε θεσμός της δικαιοσύνης ), παρουσιάζει και χωρίς ξεκούραση σημάδια τύφλωσης, μογγολισμού, ανεπάρκειας, γεροντικής άνοιας, κατά τόπους παράλυσης, πάρκισον, μαλάκινσης εγκεφάλου και όποιο άλλο είδος σοβαρής ασθένειας έχει ανακαλύψει έως σήμερα η επιστημονική κοινότητα.

    Όλα τα παραπάνω, της προέκυψαν επ αμοιβής και μάλιστα παχυλής-παχυλής, με αποτέλεσμα το “εκλεπτυσμένα εκλεκτικό” των παρεμβάσεων-επεμβάσεων της».

    Δεν ξέρω πως στο… «διάολο»… βγάζετε τις διαγνώσεις εσείς εκεί… πάνω, αλλά εγώ που έχω «φιλοξενήσει» επί σειράς… άπυρων αιώνων …μύρια από δαύτους, φυσικά κατ’ ανάγκη αφού… στον επουράνιο αντίπαλό μου, εσείς οι αχάριστοι, στέλνετε όλα τα φιλέτα και σ’ εμένα τους… κατιμάδες, θεωρώ αυτού του είδους τις διαγνώσεις πολύ ερασιτεχνικές, για να μην πω… σκιτζίδικες!

    Θέλω να επισημάνω, πως εάν πράγματι παρουσιάζουν αυτά που περιγράφεις στην πρώτη παράγραφο αυτοί που συνθέτουν… αυτούς που εσείς ονομάζετε θεσμούς, αφ’ ενός δημιουργείται γι αυτούς ένα άλλοθι για τα πεπραγμένα τους, αφ’ εταίρου το άλλοθι αυτό, δικαιολογεί κατά κάποιον τρόπο και την επ’ αμοιβή συμπεριφορά τους που αναφέρεις στη δεύτερη παράγραφο, αφού από πάσχοντες μιας, η περισσοτέρων εκ των ανωτέρω ανιάτων «ασθενειών», πρέπει να είσαι έτοιμος να περιμένεις τα πάντα.

    Άκου λοιπόν κι εμένα που τυγχάνει να είμαι… λίγο μεγαλύτερός σου… (μερικές μυριάδες αιώνες)… για να μαθαίνεις.

    Τα συμπτώματα που παρουσιάζουν, δείχνουν περισσότερο να πάσχουν από… «Αρχι-δια-πλεκοχουντικοφασιστοδοσιλογικό» σύνδρομο καλπάζουσας μορφής, το οποίο προέρχεται από μία ασθένεια που κατά πληροφορίες προσβάλει ως επί το πλείστον Ελληνικές οικογένειες με «γνωστά» ονόματα, εξ αιτίας της… «αχρηστοτεμπελοκοπροσκυλίασης» που διακατέχονται λόγω της «ετοιμοληστριοικονομικής μπάζας» που βρήκαν στο μαξιλάρι τους και ονομάζεται σύμφωνα με την επιστημονική ορολογία… «Διαδοχοοικογενειοκρατική καλαμοκαβαλίαση», η οποία αν δεν την προλάβεις στην αρχή των συμπτωμάτων της…
    …οδηγεί όλους όσους βρίσκονται υπό την «επικυριαρχία τους», γονατιστούς ως υποζύγια στην… υποδούλωση!

    Μόνη γιατρειά για την αντιμετώπιση των ανωτέρω συμπτωμάτων πριν εξελιχθούν σε ανίατα νοσήματα, είναι η παλιά παραδοσιακή μέθοδος που σας δίδαξε μέσα από τους άθλους του, ο Ήρωας της μυθικής ιστορίας σας… ο Ηρακλής…
    …κόψιμο το κεφάλι και κάψιμο για να μην πεταχτεί άλλο!!!

    Εφαρμόστε τη μέθοδο που σας υποδεικνύω και θα δείτε άμεση και αποτελεσματική… εξυγίανση!!!

    Και θα είμαι κι εγώ μαζί σας με έναν όρο…
    …δεν θα διανοηθείτε να μου στείλετε κάτω… ούτε τη στάχτη τους…
    Άαααμα πιαααα… δεν προλαβαίνω να… ξεβρωμίσω!

  5. Κώστας Ναξάκης /

    “Έχουμε χάσει την πίστη στους θεσμούς και στην ικανότητά τους να διαπλάθουν το μέλλον και να καθοδηγούν την καθημερινή ζωή. Ακριβώς αυτή η πίστη είχε επιτρέψει στις προηγούμενες γενιές να οικοδομούν και να διατηρούν τόσο εθνικούς όσο και διεθνείς θεσμούς διακυβέρνησης. Σήμερα τη θέση τους μπορούν να καταλαμβάνουν οι αγορές, το Διαδίκτυο και άλλες μορφές σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, ή τουλάχιστον έτσι ελπίζουν οι αισιόδοξοι. Αλλά δεν νομίζω ότι διαθέτουν και τις δυνατότητές τους. Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούν να αντικατασταθούν από ένα είδος τεχνικής και διαχειριστικής δεξιότητας.”

    Μαρκ Μαζάουερ Βρετανός ιστορικός

    • Ανδρέας Αέναος /

      Καλημέρα σας.
      Κώστα φίλε μου, για να πώ την αλήθεια, δεν έτυχε να γνωρίζω τον Μαρκ Μαζάουερ και το έργο του.
      Στην συγκεκριμένη θεώρησή του όμως είτε διακατέχεται από κάποιο είδος ρομαντισμού, είτε το “οπτικό” του πεδίο είναι προκαθορισμένο.
      Και εξηγούμαι: Εγώ και λόγω εργασιακού πεδίου και λόγω χαμηλής σχολικής εκπαίδευσης, ίσως να μην στοιχειοθετώ θεωρήματα αλλά γνωρίζω και αντιλαμβάνομαι τον παραδειγματισμό στην πράξη, τον οποίο και θεωρώ ως ουσία όλων των “πραγμάτων”.
      Δεν γνωρίζω και μάλλον δεν καταλαβαίνω, τι ακριβώς σκέπτεται ο ιστορικός σε αυτήν του την διατύπωση, ούτως ώστε δεν αντιλαμβάνομαι για ποιούς θεσμούς μιλάει και κυρίως, τί αντιπροσωπεύουν οι θεσμοί για αυτόν.
      -Ίσως εάν γνώριζα το έργο του, να είχα πιό πλήρη “εικόνα” γι αυτόν.
      Έρχομαι λοιπόν να παραδειγματίσω σε αυτό που εγώ εννοώ ουσία.
      Στην φωτογραφία του άρθρου ( όπου τρείς “αστυνομικοί” με προτεταμένα κλόμπ κυνηγούν με μίσος και μανία τον γέροντα, που κρατά την σημαία, προκειμένου να του ανοίξουν το κεφάλι και να του βάλλουν μέσα την νουθεσία τους), στην φωτό λοιπόν αυτή δεν βλέπω κανέναν θεσμό για να απαξιώσω.
      Βλέπω τρία ξευτιλισμένα, από γεννησιμιού τους, τσογλάνια που φοράνε στολή Έλληνα αστυνομικού.
      Βλέπω έναν ξευτιλισμένο, από γεννησιμιού του,που παρίστανε τον υπουργό (τότε νομίζω ήταν ο παπουτσής, ο επίορκος που ατίμασε και την σημαία που κράτησε στο πολυτεχνείο).
      Βλέπω έναν ξευτιλισμένο, από γεννησιμιού του, που παριστάνει την αδρανή μαριονέτα με την ονομασία πρόεδρος της δημοκρατίας.
      Βλέπω πολλούς ξευτιλισμένους, από γεννησιμιού τους, που παριστάνουν τους δημοκρατικά εκλεγμένους κυβερνήτες ( κυβέρνηση, βολευτές κλπ ).
      Βλέπω πολλούς ξευτιλισμένους που παριστάνουν την δικαιοσύνη (δικαστές, εισαγγελείς κλπ ).
      Εκείνο που ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ σε αυτήν την φωτογραφία, είναι κάποιον-οποιονδήποτε έστω θεσμό και προκειμένου να απαξιώσουμε.
      Εάν λοιπόν ο Μαζάουερ με τους θεσμούς που γράφει εννοεί αυτά τα ανθρωπόμορφα τέρατα, τότε ναί τους έχουμε πλέον απαξιώσει και κυριαρχούν και μόνο με την ισχύ των όπλων και την βίαιη επιβολή των αποφάσεών τους.
      Προς θεού όμως, ρωτάω, Αυτοί είναι οι θεσμοί;;;;;
      Η κοινωνία σε σύνολο και φανερά πλέον, απαξιώνει τους βιαστές της και νομοτελειακά θα εκραγεί.
      Προς τι λοιπόν η εξομοίωση τεράτων-βιαστών της κοινωνικής συνοχής, με τους θεσμούς;;;;

      • Ανδρέας Αέναος /

        Στην ουσία του θέματος, Κώστα φίλε μου, δεν είναι πόσο και πόση εμπιστοσύνη έχω στους θεσμούς αλλά πως ακριβώς προσδιορίζω-σαν κοινωνία, τι είναι οι θεσμοί και τι εξυπηρετούν.
        Κανένας λογικός άνθρωπος, πάντα κατά την δική μου άποψη, δεν φθάνει πέρα και έξω από κάποιους προσδιορισμούς στο είδος της κοινωνίας και στο πως τον εξυπηρετεί αυτό.
        Εξ ορισμού λοιπόν, πάντα θα προσδιορίζουμε κάποιο θεσμικό πλαίσιο.
        Αυτό όμως σε τίποτε δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα όπως. με τέχνη και για αιώνες τα δόλια και άνομα πρόσωπα που κατέχουν εξουσίες, αφήνουν να εννοείται γιατί τους βολεύει στο απάνθρωπα αντικοινωνικό έργο της καλοπέρασης τους.

        • Κώστας Ναξάκης /

          Αγαπητέ Ανδρέα καλησπέρα.
          Έχεις απόλυτο δίκαιο στους ισχυρισμούς σου. Είναι αλήθεια ότι έχουμε χάσει το μέτρο. Η υπερβολή έγινε κανόνας.
          Αναφέρθηκα στον συγκεκριμένο ιστορικό, επειδή μου έκαναν θετική εντύπωση κάποιες θέσεις του. Ξέρω ότι κάνοντας συρραφή, μπορεί να παραπλανώ, όμως θα τολμήσω να παραθέσω αποσπάσματα δικά του όπως εγώ τα αντιλήφθηκα.
          «Προς το παρόν, οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται πλέον ούτε καν το δικό τους Κοινοβούλιο.»
          «Οι απλοί άνθρωποι αποδίδουν ακόμα σημασία στην ένταξή τους σε ένα ιδεώδες πολιτικής κοινότητας.»
          «Παραδόξως, εκείνοι που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην έννοια της πολιτικής είναι οι πολιτικοί.»
          «Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν πιστεύει πλέον στον πολιτικό χαρακτήρα των θεσμών, με πρώτους τους ίδιους τους πολιτικούς.»
          «Τους διαφεύγει η ιδέα ότι η δημοκρατία είναι μια κοινωνική συμφωνία και όχι μια απλή τεχνική διακυβέρνησης, μια ιστορική διαδικασία και όχι ένα αφηρημένο μοντέλο προς εφαρμογή. Αυτό συμβαίνει και επειδή η τεχνοκρατία μεταθέτει το πρόβλημα της αναζήτησης της συναίνεσης, που έχουν οι πολιτικοί.»

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Κωστή μου γεια σου.

      Αν και δεν διαφωνώ με το αποτέλεσμα που έφερε η απαξίωση των θεσμών, εν τούτοις, διαφωνώ κάθετα με τον τρόπο προσέγγισης του προβλήματος από τον Βρετανό ιστορικό Μάρκ Μαζάουερ και θεωρώ λανθασμένο το σκεπτικό του, εάν δεν είναι στόχος του ο αποπροσανατολισμός.

      Έχω την εντύπωση, ότι δεν έχασαν οι πολίτες έτσι απλά την πίστη τους στους θεσμούς και στην ικανότητά τους να διαπλάθουν και να καθοδηγούν την καθημερινή ζωή, αλλά οι θεσμοί έτσι όπως λειτουργούν, έπαψαν πλέον να υπηρετούν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, έπαψαν να έχουν την παραπάνω ικανότητα να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους και ως εκ τούτου, εξέλιπαν οι λόγοι για τους οποίους οι πολίτες αξίζει να εμπιστεύονται σ’ αυτούς. (Με λίγα λόγια, δεν υφίστανται θεσμοί με την καθ’ εαυτή τους έννοια, ώστε να τους απαξιώνουν οι πολίτες)!

      Επειδή η Ελληνική γλώσσα διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο, μέσα από το οποίο έχεις τη δυνατότητα να αποδώσεις επακριβώς τη σωστή έννοια του λόγου σου χωρίς να διακινδυνεύεις να την παρερμηνεύσει κάποιος, νομίζω πως δεν χάθηκε η πίστη προς τους θεσμούς, αλλά η εμπιστοσύνη προς τους υπηρέτες των θεσμών που ίσως φέρει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά για εντελώς… μα εντελώς διαφορετικούς λόγους.

      Όσο για το ποιος και τι φταίει;
      Έχω την άποψη πως μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουμε και εμείς οι πολίτες, γιατί αναθέτοντας την καθοδήγηση της καθημερινής μας ζωής στους υποτιθέμενους “υπηρέτες” των θεσμών, τουλάχιστον επαναπαυόμαστε, (για να μην πω ότι βολευόμαστε), στην ιδέα ότι πράξαμε το καθήκον μας και κατά κάποιον τρόπο η υποχρέωσή μας τελείωσε, μέχρι την επόμενη φορά που θα κληθούμε να αναθέσουμε εκ νέου στους ίδιους, η κάποιους άλλους την ευθύνη της καθημερινής μας ζωής, κ.ο.κ. ενώ ουσιαστικά θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
      Δηλαδή οι υποχρεώσεις μας, πρέπει να είναι διαρκείς και ιδιαίτερα αυξημένες αμέσως μετά την ανάθεση της καθοδήγησης της καθημερινής μας ζωής στους “υπηρέτες” των θεσμών, ασκώντας τακτικό ενδελεχή και επίμονο έλεγχο προς όλες τις κατευθύνσεις, για να προλαμβάνουμε τις παρασπονδίες εν τη γενέσει τους, να απαιτούμε την άμεση αποκατάστασή τους και την παραδειγματική τιμωρία όσων παρέβησαν το καθήκον τους.

      Έτσι λοιπόν, όσοι πλαισιώνουν τους θεσμούς σε όλη την ιεραρχία τους, από τη βάση έως και την κορυφή, (ιδίως αυτοί που αναρριχώνται στα ύπατα αξιώματα), αφήνονται από όλους εμάς απερίσπαστοι, να δημιουργούν συνθήκες ιδανικές να καλλιεργηθεί και να ευδοκιμήσει η διαπλοκή, σε όλες τις μορφές και βαθμίδες της εξουσίας, διαμορφώνοντας για λογαριασμό τους και για τους απογόνους τους, πρόσφορο έδαφος για ένα λαμπρό μέλλον που στηρίζεται στις πλάτες μας, εις βάρος όλων των απλών πολιτών. (κοντολογίς απλώνουν παντού ρίζες)

      Αυτοί λοιπόν είναι που απαξιώνουν συνειδητά τους θεσμούς και έχουν πάρα πολύ σοβαρούς λόγους για να το κάνουν!!!

      Εμείς;;;
      “οψόμεθα ες Φιλίππους”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *