Τα μπάνια του λαού!

   Αθήνα 28 Απριλίου 2014

  Από συστάσεως του Νεοελληνικού Κράτους στο Πασαλιμάνι (Zέα), εμφανίστηκαν τα πρώτα οργανωμένα θαλάσσια λουτρά. Eκεί συγκροτήθηκε η πρώτη ελληνική «πλαζ» το 1840. Το υπουργείο λαϊκής κουλτούρας που ιδρύθηκε το 1925 στην Ιταλία, υιοθέτησε την έκφραση «Τα θαλάσσια λουτρά του λαού». Στην προηγούμενη οικονομική κρίση, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο νεοσύστατος ΕΟΤ φρόντισε για την μείωση των κομίστρων των λεωφορείων για τους λουόμενους του Σαββατοκύριακου, αφού δεν υπήρχε η δυνατότητα διακοπών. Όταν το καλοκαίρι του 1989 ο Ανδρέας Παπανδρέου πιεζόταν από τους συνεργάτες του να κάνει εκλογές, είχε πει «Σεβαστείτε τα μπάνια του λαού».

     Στην παρούσα κρίση όπου ο λαός μας αδυνατεί να κάνει διακοπές λόγω οικονομικής αδυναμίας, επαγγελματικής και εισοδηματικής αστάθειας, ο σημερινός μετεξελιγμένος ΕΟΤ, δηλαδή η ΕΤΑΔ ΑΕ, όχι μόνο δεν φροντίζει να βρει λύσεις για τα μπάνια του λαού, αλλά  προβαίνει με ανήκουστα διαγγέλματα σε απειλές για παρεμπόδιση των λουόμενων στις παραλίες μας.

     Την περασμένη εβδομάδα η ΕΤΑΔ ΑΕ, απέστειλε επιστολή στο δήμο Σαρωνικού, με ύφος απαξιωτικό τόσο προς την Δημοτική αρχή όσο και προς όλους τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και της Ανατολικής Αττικής, με την οποία αξιώνει να της παραδοθεί η παραλία της Αναβύσσου προς ¨αξιοποίηση¨.

     Σκοπός ίδρυσης της παραπάνω εταιρίας είναι να αξιοποιήσει την δημόσια περιουσία, δίνοντάς την σε ιδιώτες. Το ειρωνικό είναι ότι σύμφωνα με την κοινωνική πολιτική που η ίδια έχει υιοθετήσει, «φροντίζει για την απρόσκοπτη πρόσβαση στις παραλίες σε άτομα με ειδικές ανάγκες ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ».  Δεν αντιλαμβάνομαι καμιά κοινωνική ευαισθησία όταν καλούμαστε να πληρώσουμε αγαθό που μας ανήκει.

     Πολλά ερωτήματα προκαλεί η αυταρχική συμπεριφορά των εκπροσώπων της εταιρίας με κυρίαρχο την αντισυνταγματική απόφαση περιορισμού ή και απαγόρευσης πρόσβασης των πολιτών στις παραλίες. Πολλοί από εμάς αδιαφορήσαμε για τους συμπολίτες μας που δεν άντεξαν την πίεση της οικονομικής κρίσης και προέβησαν στο απονενοημένο. Άλλοι θεωρήσαμε ότι δεν μας άγγιζαν οι περικοπές των μισθών και συντάξεων. Οι περισσότεροι δεν συμπαρασταθήκαμε στους απολυμένους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, θεωρώντας ότι το πρόβλημα δεν ήταν δικό μας. Μπορούμε να παραμένουμε απαθείς;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΟΙΡΟΙ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΜΑΣ.

ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.

Ναξάκης Κώστας

2 comments

  1. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας.
    Κώστα φίλε μου, ομολογώ πως στην αρχή το άρθρο σου με ξάφνιασε (ένοιωσα λίγο περίεργα διότι εν μέσω των “κλαγών των όπλων”, εν μέσω αλλαλαγμών και στον “αχό της μάχης”, η πρώτη ματιά στο θέμα σου, ομολογώ μου έδωσε την εντύπωση πως πρόκειται για κουβεντούλα “περίεργων” και να με συμπαθάς!).
    Διαβάζοντας όμως προσεκτικά κάθε λέξη και στην πλήρη ανάπτυξη, διαπίστωσα ότι η “πρώτη ματιά” μου με ξεγέλασε.
    Η πολιτειακή-πολιτική σου ανάλυση, πραγματικά “αγγίζει” ένα ακόμα τεράστιο θέμα (από τα πολλά που έχουν “ανοίξει” ως πληγές στο κορμί της Ελλάδας μας οι δοσίλογοι που κυβερνούν για 40 χρόνια τον τόπο μας).
    Η “ερωτηματική” ανάπτυξη στο θέμα σου, παρουσιάζει ένα από τα πολλά προβλήματα που “περνούν” απαρατήρητα και στην ουσία τους αφορούν το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας και την ύπαρξη ακόμα της χώρας μας.
    Αντιλαμβάνομαι πως οι ερωτήσεις σου είναι φιλολογικές και δεν περιμένεις σίγουρα απαντήσεις επί του πρακτέου (γνωστοί οι λόγοι: δοσίλογες κυβερνήσεις, αλλοεθνείς και αλλογενείς πολιτικοί, ωχαδελφισμός του λαού, ανομία του νόμου ή τουλάχιστον αυτών που υπηρετούν τον νόμο, χρόνιος εθισμός στην “σπέκουλα”-αυτών που την εξασκούν έχει καταστή δεύτερη φύση και αυτών που την αποδέχονται τους είναι συνήθεια πλέον).
    Το θέμα σου και με το “κλείσιμο” που κάνεις, μου δίνεις αφορμή να αναπτύξω και κάποιες σκέψεις που, το μάλλον πρέπει να τις έχει κατά νού αρκετός “κόσμος”.
    Ναί, δεν είμαστε άμοιροι των ευθυνών μας και σίγουρα έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να διαφυλάξουμε το μέλλον και την περιουσία των παιδιών μας…. και όχι μόνον.
    Αλλά…… αλλά πώς;
    Πώς θα υπερβάλλουμε εαυτόν;…Πώς θα αντιμετωπίσουμε την χρόνια εκπαίδευση στην απραξία;….Πώς θα ξεπεράσουμε την καχυποψία για τον διπλανό μας;….Πώς θα πείσω-εις τον συμπατριώτη και συνάνθρωπό μου να “εγκαταλείψει” κομματικές-τάχα μου ιδεολογικές αντιλήψεις;….Πώς θα μεταλαμπαδεύσω την φλόγα μου στον διπλανό μου;….Πότε θα πάψω να ζητάω ευθύνες από τον άλλο και θα καταλάβω ότι πρέπει να δράσω;….Ποιός είναι ο δόκιμος τρόπος-που θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα-δράσης;
    Φαντάζομαι πως αυτά και πολλά ακόμα ερωτήματα τα έχουμε πολλοί στην σκέψη μας.
    Επίσης φαντάζομαι ότι πάρα πολλοί αντιλαμβάνονται πως πρέπει να συμβή δράση….. αλλά πώς; και με τί;
    Η, απαξιωτική, συμπεριφορά της ΕΤΑΔ ΑΕ καθώς και όλων αυτών των οργανισμών του συστήματος, με τα περίεργα αρχικά και τους ακόμα πιό περίεργους μισθοφόρους που τους απαρτίζουν (γαμβροί υπουργών, μπατζανάκηδες βολευτών, γκομενίτσες γραμματέων, υιοί και κόρες και ανίψια πολιτευτών κλπ αποβράσματα με επίσημο ένδυμα), η απαξιωτική λοιπόν συμπεριφορά είναι το “δοκούν”, το καθιερωμένο, γιατί τις θέσεις που κατέχουν τις “δικαιούνταν” ελέω Θεού κληρονομικό δικαίωμα!
    Η απαξιωτική συμπεριφορά στηρίζεται στην ένοχη ανοχή των “υπηρετών” νόμου η οποία πολλές φορές γίνεται επ αμοιβή ανοχή, στηρίζεται στην συμπεριφορά αυτών που φορούν στολή Έλληνα αστυνομικού και στην-“καλά;” πληρωμένη συνείδησή τους-θεωρούν ότι είναι “μπράβοι” νονών της νύκτας πολιτικών, στηρίζεται στην καλοπληρωμένη 5η φάλαγγα της αλητείας της δημοσιογραφίας, στηρίζεται σε έναν καλοστημένο μηχανισμό που 10ετίες τώρα λειτουργεί με εντολές και βοήθεια από ξένους αφέντες.
    Πώς θα τα υπέρ-κεράσω αυτά;….Πώς θα “λειτουργήσω” εύστοχα;….Θέλει χρόνο προσαρμογής, θέλει χρόνο αντίληψης.
    – Ίσως ο χρόνος είναι πολυτέλεια…. αλλά αυτό έχουμε και το γνωρίζουν, για αυτό έχουν κινητοποιήσει σε επιστημονικό μέγεθος τον κοινωνικό αυτοματισμό, για αυτό έχουν ενωθεί σαν γροθιά όλοι μαζί εναντίων μας, αυτό πρέπει να αντιληφθούμε όλοι….και τότε….και τότε θα ασκήσουμε το δικαίωμα και την υποχρέωσή μας ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!

  2. Ναξάκης Κώστας /

    Καλημέρα

    Ο σκεπτικισμός και η καχυποψία την εποχή θεοποίησης της ύλης είναι δικαιολογημένες. ‘Ομως δεν πρέπει να γίνεται όπλο κατά των αγώνων διεκδικήσεων του λαού για:
    Kαλλίτερη ποιότητα ζωής.
    Eκδημοκρατισμό και έλεγχο της δημόσιας ζωής.
    Διασφάλιση των συνταγματικών δικαιωμάτων.
    Οι ¨αγορές¨ μας θέλουν διασπασμένους για να πετύχουν το ξεπούλημά μας «ως κρέας στο τσιγκέλι».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *