“ Στο διάβα της οργής του… Απεγνωσμένου”

      Αθήνα 22/3/2013

     Ξεκινώντας να γράφω, σκέφτηκα πως θα έπρεπε να ζητήσω να με συγχωρήσουν, οι φίλες και οι φίλοι αναγνώστες, για την απόφασή μου να δημοσιοποιήσω τους παρακάτω στοίχους, οι οποίοι είναι γραμμένοι σε μία εποχή, που αν και είχε ξεκινήσει να διαγράφεται η πορεία της Χώρας μας προς τη σημερινή καταστροφή, εν τούτοις, δεν θα μπορούσε κανείς με σιγουριά, να εκτιμήσει το μέγεθος της με ακρίβεια.

     Η ημερομηνία, που βλέπετε στο τέλος, είναι πραγματική.

     Είναι αυτή της επετείου της αποκατάστασης, της υποτιθέμενης πλέον “Δημοκρατίας” στην Πατρίδα μας και απεικονίζει έναν από τους λόγους της συναισθηματικής φόρτισης που αισθανόμουν εκείνη την ώρα.

      Πριν βιαστείτε να κρίνετε τις ποιητικές μου ικανότητες, (άλλωστε, αυτός είναι και ένας από τους λόγους που ζητώ να με συγχωρήσετε), θέλω να σας δηλώσω, πως δεν έχω την πρόθεση να διεκδικήσω και φυσικά ούτε καν μου πέρασε από το μυαλό, ότι το όνομά μου θα γραφεί στο… πάνθεον των ποιητών.

      Οι παρακάτω στοίχοι, είναι προϊόν μιας σειράς εικόνων, σαν μια ταινία μικρού μήκους ας πούμε, που είδα να αναπτύσσεται καρέ – καρέ εμπρός μου τότε, όταν έκλεισα για λίγα μόλις λεπτά τα μάτια μου, σκεπτόμενος τι άραγε περιμένει τη δύσμοιρη Ελλάδα μας.

      Ανατριχιάζοντας ασυναίσθητα, άνοιξα τα μάτια μου, απευχόμενος να έλθει η στιγμή που θα ζούσαμε ότι αντίκρισα και απλά προσπάθησα να αποτυπώσω με λίγα λόγια σ’ ένα χαρτί, όσο πιο γλαφυρά μπορούσα, αυτό που όσο και αν σας φανεί παράξενο, έφιδρος έζησα εκείνα τα λίγα μόλις λεπτά.

     Ο λόγος που αποφάσισα να τους δημοσιοποιήσω τώρα, είναι ίσως γιατί διαισθάνομαι, ότι ο χρόνος του σκηνικού που περιγράφεται μέσα από αυτούς, πλησιάζει τώρα περισσότερο από ποτέ και μάλλον θα πρέπει από τούδε και πέρα, να βρισκόμαστε σε εγρήγορση αλλά και νηφαλιότητα.

      Θα πρέπει να αφυπνιστούμε και να προσπαθήσουμε, το τσουνάμι της οργής, να στραφεί προς τους πραγματικά υπεύθυνους της εγκληματικής καταστροφής της Πατρίδας και του Έθνους μας, επιδιώκοντας να μην αγγίξει τους απλούς πολίτες.

     Δεν πρέπει να ξεχνάμε γενικά, αλλά και ειδικά στην παρούσα φάση, πως ο κοινωνικός αυτοματισμός, εξυπηρετεί και βολεύει μόνο… και το τονίζω μόνο, αυτούς που τον σπέρνουν και τον καλλιεργούν στην κοινωνία, προκειμένου να βγουν αλώβητοι από την ανεξέλεγκτη αναταραχή, η οποία σοβεί εξ αιτίας των εγκληματικών καταστροφών που οι ίδιοι δημιούργησαν.

     Σας ευχαριστώ πολύ, για το χρόνο που αφιερώσατε να διαβάσετε, τις δικαιολογημένες κατά τη γνώμη μου, ανησυχίες μου.

.

       “ Στο διάβα της οργής του… Απεγνωσμένου “

 

Βλέμμα απλανές… ακίνητο,                                       Μόνο ο θυμός ξεχείλισε

θολό… συννεφιασμένο,                                              μέσα από την ψυχή του.

μοιάζει σαν να ‘χασε το φώς,                                    Το Δίκιο του διεκδικεί…

κι έμεινε παγωμένο.                                                    μ’ όλη τη δύναμή του.

 

Χρώμα χλωμό σαν δειλινό                                        Τ’ αδικημένου το ένστικτο,

στου ήλιου του τη χάσει,                                            ξέρει… δε θα λαθέψει,

τον εφιάλτη αυτόν που ζει,                                        και με όλους τους ομοίους του

θέλει να ξεπεράσει.                                                     δεν θέλει να παλέψει.

 

Το πρόσωπό του σκυθρωπό,                                   Αυτοί που δίχως Ανθρωπιά

λες κι ήλθε από τον Άδη.                                            γκρέμισαν τα όνειρά του,

Μπροστά του βρίσκεται γκρεμός                              θα δρέψουν όλη την ορμή

και πίσω του… σκοτάδι.                                            απ’ τα χτυπήματά του.

 

Τον κίνδυνο διαισθάνεται,                                          Εύκολα διακρίνεται

τον περιτριγυρίζει.                                                      από την έκφρασή του,

Ποιος τάχα να τον απειλεί ;                                       πως διόλου δεν εδίστασε

Δεν ξέρει …; δεν γνωρίζει …;                                   για την απόφασή του.

 

Ίσως δεν είναι η μοίρα του                                       Τη βία απεχθάνεται

που άλλαξε τη ζωή του,                                             γιατί… γεννάει βία.

μα κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν,                                  Όμως και άλλη επιλογή…;

την ήρεμη σιωπή του.                                                δεν του ‘μεινε καμία.

 

Ξάφνου, το Βλέμμα του άστραψε.                           Με λάβαρο το δίκιο του

Φωτιές πετούν τα μάτια.                                            στη μάχη τώρα βγαίνει.

Και το μυαλό του γίνεται,                                           Έτσι κι αλλιώς να χάσει πια,

σε μια στιγμή κομμάτια.                                             μόνο η Ζωή του μένει.

 

Στους δρόμους βγαίνει βλοσυρός,                         Τη δύναμή του άντλησε

ψάχνει να συναντήσει,                                               απ’ την απόγνωσή του,

τους άθλιους υπεύθυνους                                         με στόχο του μοναδικό

σκληρά να τιμωρήσει.                                               την… επιβίωσή του.

 

Δεν είν’ η εκδίκηση αυτή                                          Το μήνυμά του είναι ηχηρό.

που… πάει τα βήματά του.                                       Μήνυμα απελπισμένου,

Ούτε το μίσος φώλιασε                                            στον άδικο που θα βρεθεί…

βαθειά μες την καρδιά του.                                       Στο διάβα της οργής του…

                                                                                       …Απεγνωσμένου.

 

Ιωάννης  Αχιλ.   Χάρχαλος

Αέναος   Έλληνας   Μαχητής                                             24 / 07 / 2010

 

 

Σας προτείνουμε να διαβάσετε επίσης :

1. Το πρώτο βήμα… εμπρός!!!

2. Μήπως ήρθε επί τέλους η ώρα να τιμήσουμε τον…Όρκο μας ;

3. Όταν η Δικαιοσύνη ανακτά την “Τυφλότητά” της…τότε οι Λαοί ατενίζουν με ελπίδα το μέλλον.!

4. Τα ξεφτισμένα ρετάλια της “Δημοκρατίας”…Φθηνοί φερετζέδες ιδεών, παρανοϊκών Δικτατορίσκων.

23 comments

  1. Κώστας Ναξάκης /

    Γιάννη καλησπέρα.
    Ο πρόλογός σου αδικαιολόγητος, αφού το αποτέλεσμα από το στιγμιαίο κλείσιμο των ματιών κα-τα-πλη-κτι-κό. Ευτυχώς για σένα που όταν άνοιξες τα μάτια ήσουν μόνο έφιδρος και αποτύπωσες την εξαίσια σκέψη σου με λόγο υπαινικτικό. Ευτυχώς γιατί κλείνοντας σήμερα τα δικά μου μάτια σε φαντάζομαι αιμόφυρτο κατηγορούμενο για αυτοδικία, υποκίνηση σε εξέγερση, εσχάτη προδοσία και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς από εμάς, στην περίπτωση που έγραφες τις ίδιες σκέψεις σε πεζό λόγο (μανιφέστο). Ο στίχος μπορεί να έχει αμεσότητα χωρίς να χρειάζεται αποδείξεις.
    Αν είχα και εγώ εγγονάκι θα το έβαζα να σου τα πει άφοβα αφού έχει το ακαταλόγιστο.
    Εγώ όμως αν αναρωτηθώ φωναχτά:
    -Κύριε εισαγγελέα ο Άκης Τσοχατζόπουλος έχει 13 παράκτιες εταιρίες. Ερευνήσατε μήπως καμία από αυτές, τροφοδοτήθηκε με χρήματα που πήρε από συμψηφισμό απαιτήσεων κατασκευαστικών εταιριών, κατά την συνάντησή του στην Ελούντα: Θα μου πείτε που το θυμήθηκες τώρα. Αυτό έχει σίγουρα παραγραφεί. Ερώτηση μήπως δεν έχει παραγραφεί αφού εισπράττοντας χρήματα για λογαριασμό ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗΣ εταιρίας που τελεί υπό εκκαθάριση, δρα ως εκκαθαριστής της και όχι ως εκπρόσωπος του κοινοβουλίου; (Σημειώστε ότι την ζημία τελικά την πληρώσαμε οι φορολογούμενοι). Στην περίπτωση αυτή θα με καλέσει ο Κος εισαγγελέας.
    Αν όμως γράψω:
    Γίναν οι γλάστρες θυμιατά και τα σκατά λιβάνι
    Αραξοβόλι ζήταγε του δώσαμε λιμάνι,
    Ο Κος εισαγγελέας δεν θα με καλέσει.

    -Κύριε εισαγγελέα το έτος 2010 «ήλθε» στην Ελλάδα η εταιρία black rock, για έλεγχο των καλυμμάτων των δανείων των Ελληνικών τραπεζών. Στους ισολογισμούς (5 τραπεζών που μπόρεσα να βρω στο διαδίκτυο) της 30.6.2010, οι προβλέψεις ζημιών από τους πιστωτικούς κινδύνους (δάνεια) έχουν τουλάχιστον 3τραπλασιαστεί από αυτούς της 31.12.2009, και 5πλασιαστεί σε σχέση με την 30.6.2009. Θα μου πεις πάλι ότι βρε παιδί μου υπήρχε η «φούσκα» των ακινήτων. Δεν θα απαντήσω ότι τη φούσκα την δημιούργησαν οι ίδιες οι τράπεζες δίνοντας δάνεια στο 120% της αξίας των ακινήτων και ότι οι εκτιμήσεις των ακινήτων γίνονταν από συνεργάτες των τραπεζών. Θα μπορούσε όμως να υπάρξουν τραπεζικά προϊόντα νέας γενιάς που δεν θα έβαζαν σε κίνδυνο το τραπεζικό σύστημα. Παραδειγματικά θα μπορούσε να δημιουργηθεί προϊόν διάρκειας 70 ετών, (Χαμηλή δόση, σταθερό επιτόκιο Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κλπ), με εγγυητή το παιδί του δανειολήπτη και συμβολαιογραφική πράξη κληρονομίας στον εγγυητή-παιδί. Από ποιόν «εκλήθη» η εταιρία αξιολόγησης: Γιατί πριν την εγγραφή προβλέψεων ζημιών δεν έγινε προσπάθεια αναδιάρθρωσης των χρηματοδοτικών χαρτοφυλακίων: Μήπως υπήρξε συμφωνία για την απαξίωση των περιουσιών προκειμένου να αλλάξει ιδιοκτήτες: Ποιος ήταν ο εθνικός προδότης που μας παρέδωσε σε ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ:
    Πάλι μπορεί να ξυπνήσει κάποιος εισαγγελέας και να με καλέσει. Όχι βέβαια για πραγματική έρευνα. Αυτοί βρήκαν αντισυνταγματικό το κούρεμα μόνο των δικών τους μισθών. Όταν «κουρεύονταν» οι μισθοί και οι συντάξεις όλων των άλλων εκείνοι σφύριζαν αδιάφορα, Για αυτό φοβάμαι την κλήτευση του εισαγγελέα.
    Αν όμως γράψω
    Γιός ο γαμπρός δεν γίνεται κι η νύφη θυγατέρα.
    Στο διάολο τον στέλνουμε κι ακόμη παραπέρα.
    Ο εισαγγελέας θα εξακολουθήσει να σφυρίζει.
    Και εμείς θα καταλάβουμε.

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Κώστα μου, καλησπέρα.
      Θέλω να σε διαβεβαιώσω, πως υπάρχει και ο αντίστοιχος πεζός λόγος (μανιφέστο), που αντικατοπτρίζει όλα όσα περιγράφω “Στο διάβα της οργής του… Απεγνωσμένου”, αλλά είμαι σίγουρος 100% και θέλω να με πιστέψεις, ότι δεν θα ήθελαν σε καμία περίπτωση να τον… γνωρίσουν, οι άθλιοι νεονενέκοι της σύγχρονης ιστορίας μας.
      Έτσι λοιπόν, όπως καταλαβαίνεις, απέκτησα για ευνόητους λόγους, ένα “συγγραφικό εγγονάκι”, για να μου δίνει που και που, ένα “χέρι βοηθείας” στην “ελεύθερη” έκφρασή μου το “μπασμένο”, αφού σ’ αυτό θα αναγνωρίζεται ποιο εύκολα το ακαταλόγιστο!
      Όσο για τον εισαγγελέα, θα σου πρότεινα να ρίξεις μια ματιά στο, “Όταν η Δικαιοσύνη ανακτά την Τυφλότητά της… τότε οι Λαοί ατενίζουν με ελπίδα το μέλον!”. (προτεινόμενα)
      Στην Πατρίδα μας, λόγω της “οικονομικής διαστρωματικής μορφολογίας” της εξουσίας μας, η Δικαιοσύνη, δυσκολεύεται να αναρριχηθεί στα ανώτατα επίπεδα, αφού είναι δύσβατα τα κακοτράχαλα μονοπάτια που οδηγούν στην κορυφή και μετά βίας μερικές φορές, ασθμαίνοντας, φθάνει σε ελάχιστη απόσταση υψηλότερα από τους πρόποδες, συνήθως τραυματισμένη, πολλές από τις οποίες θανάσιμα!!!
      Είναι πολλά τα… “εμπόδια”… Άρη!!!
      Συγνώμη… Κώστα ήθελα να πω και… μπερδεύτηκα
      Τώρα… εγώ, προσπάθησα να αποτυπώσω τις εικόνες που αντίκρισα, όταν έκλεισα για λίγα λεπτά τα μάτια μου.
      Που να φανταστώ πως αυτό που περιέγραψα, θα μπορούσε να ακουστεί και ως… κάλεσμααααααααααα!!!

  2. Έλλην /

    Καλησπέρα.

    Μερικές φορές με πιάνουν τα νεύρα μου, και ξέρετε τι λέω? Καλά να πάθουν όλοι. Να πεινάσουν..να τους κόψουν συντάξεις, μισθούς επιδόματα. Όλα. Και ξέρετε γιατί το λέω?

    Γιατί αν από τα 10.000.000 που ζούμε σε αυτό τον ιερό τόπο(έτσι τον παραλάβαμε..) έχουν κάποιοι το δικαίωμα να παραπονιούνται, αυτοί είναι ελάχιστοι…

    Ο Έλληνας δεν είναι αυτός που κράταγε τα σημαιάκια του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ? Βγείτε μια βόλτα να δείτε πόσα μπαλκόνια βγάλανε Ελληνική σημαία, με αφορμή την 25η Μαρτίου. Θα απογοητευτείτε..

    Ο Έλληνας δεν ήθελε να βολευτεί στο Δημόσιο? Τώρα ο ίδιος διαμαρτύρεται για το υπέρ-διογκωμένο Δημόσιο..

    Ο Έλληνας δεν έπαιρνε εορτοδάνεια για ταξιδάκια? Ο ίδιος τώρα χρωστάει πολλά…

    Ο Έλληνας δεν έδινε φακελάκι? Τώρα ο ίδιος διαμαρτύρεται…

    Ο Έλληνας δεν παράτησε την γη? Τώρα παραπονιέται….γιατί όλα τα αγοράζει.

    Ο Έλληνας δεν χρησιμοποιούσε τους λαθρομετανάστες για να τα κονομήσει εις βάρος των ίδιων του των παιδιών? Το έπαιζε πλούσιος τσιφλικάς. Και τώρα αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης….τώρα το θυμηθήκαμε…

    Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα..αλλά για ένα είμαι σίγουρος όταν το ξανασκέφτομαι με ηρεμία. Το κράτος δεν έκανε αυτά που έπρεπε….δεν φρόντισε τους πολίτες του, και όταν οι πολίτες είναι αποχαυνωμένοι, και ζουν στον κόσμο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή, το αποτέλεσμα είναι αυτό που ζούμε και το πληρώνουν και Έλληνες που δεν συνέβαλλαν στο σημερινό τερατούργημα που λέγεται Σύγχρονο Ελληνικό Κράτος.

    Δεν έχω καταλήξει αν το κράτος κάνει τους πολίτες, ή οι πολίτες το κράτος………

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Καλησπέρα Έλληνα.
      Όλα όσα περιγράφεις αληθεύουν και θα ήταν άδικο να μην το αναγνωρίσω.
      Δεν προτίθεμαι να υπερασπιστώ, κανέναν από αυτούς που στήριξαν με οποιονδήποτε τρόπο, τους εκ προμελέτης εγκληματίες της άτυχης Ελλάδας μας.
      Έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, ότι θα προσπαθήσω όσο μου είναι δυνατό, να αποδώσω σε όλους μας, τις ευθύνες που πραγματικά μας αναλογούν, αλλά θα αποφύγω να καταλογίσω αυτές που επιδέξια το σύστημα επιδιώκει να μας… επιβάλει, γιατί αυτό τους εξυπηρετεί.
      Νομίζω ότι έτσι αποκτούν, ένα βολικότατο άλλοθι για λογαριασμό τους και προσωπικά, δεν είμαι διατεθειμένος να τους το παραχωρήσω!!!
      Για μένα θα είναι πάντα, οι εκ προμελέτης εγκληματίες της Πατρίδας μου, στιγματισμένοι με το απαράγραπτο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας!!!
      Θα σου μεταφέρω αυτολεξεί τη είχα γράψει στο παρελθόν, μιας και όσα περιγράφεις, με παραπέμπουν στο ίδιο περίπου σκεπτικό.
      (Έχω σημαντική πολυετή και κακή εμπειρία, για τον τρόπο που έχει το άθλιο εγχώριο, αυτόνομο αλλά και χειραγωγούμενο σύστημα, το οποίο παρεμπιπτόντως, διδάσκεται και εκτελεί κατά γράμμα, πολλές από τις εντολές που λαμβάνει από το διεθνές παρανοϊκό διδασκαλείο του, στο να καθοδηγεί, να πλάθει και να διαχειρίζεται, τις πολυπληθείς ομάδες ενός λαού. (τις επονομαζόμενες μάζες)
      Δεν είπε τυχαία η από μόνος του τη φράση, “μαζί τα φάγαμε”, o παμπόνηρος αλλά όχι έξυπνος Πάγκαλος. Του είπαν να την πει.
      Θα αναφέρω παραβολικά ένα παράδειγμα και θα κάνω ρητορική ερώτηση.
      Είναι δυνατόν, όταν κλέψεις ένα καρβέλι από ένα φούρνο και κατευθυνόμενος προς το σπίτι σου, το πετσοκόβεις και το τρως λαίμαργα, μόλις φθάσεις στην εξώπορτα, να γυρίσεις και να ζητήσεις ευθύνες, από τα μυρμήγκια που σε ακολουθούν, προσπαθώντας να επιβιώσουν με τα ψίχουλα που σου πέφτουν ;
      Σίγουρα όμως, εάν δεν πήγαινες σπίτι σου και κατευθυνόσουν προς το γραφείο σου, εκεί… θα σε ακολουθούσαν τα μυρμήγκια.
      Εδώ υποθέτω, πως αντιλαμβάνεσαι ότι χρίζει μεγάλης συζήτησης το θέμα.)

      Νομίζω πως επί της παρούσης, προέχει να απαλλαγούμε το συντομότερο δυνατό, από τους εγκληματίες επαγγελματίες της λαμογιάς, που δημιούργησαν το υπόβαθρο για να κτίσουν πάνω σε αυτό, την εκτεταμένη διαφθορά δια της ευθείας και της πλαγίας οδού, γκρεμίζοντας ιδανικά και ηθικές αξίες, συμπεριλαμβανομένου και του εθνικού μας φρονήματος, γι’ αυτό και δεν βλέπεις σημαίες στα μπαλκόνια στις Εθνικές εορτές, (ενώ θα έπρεπε ίσως να κυματίζουν μόνιμα όλο το χρόνο), συμπαρασύροντας μαζί τους, ιδιοτελείς και ηλιθίους.
      Ας κάνουμε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, γιατί το αξίζει η Ελλάδα μας τώρα που κινδυνεύει και μετά ας βάλουμε τα θεμέλια, για μία υγιή αναπτυξιακή πορεία.
      Ας κάνουμε το πρώτο βήμα… εμπρός!!!
      Έχω την εντύπωση, ότι ενώ οι πολίτες κανονικά πρέπει να κάνουν το κράτος, τελικά αφήσαμε να γίνει το αντίστροφο! Γιατί όμως θα πρέπει να συνεχίζουμε να ζούμε μέσα στο ίδιο λάθος;;; Καιρός να το διορθώσουμε!!!
      Σ’ ευχαριστώ που ανταλλάσεις τις απόψεις σου μαζί μας.

  3. Έλλην /

    Δυστυχώς δεν έχουμε όλοι προτεραιότητα την Ελλάδα.

    Παράδειγμα 1. Λαθρομετανάστευση-εγκληματικότητα.
    Κάποιοι το θεωρούν ίσως και μεγαλύτερο πρόβλημα από την οικονομία…άλλοι πιστεύουν στον ανθρωπισμό, αλλά εις βάρος των Ελλήνων.

    Παράδειγμα 2. Ρεπούση.
    Οι μισοί την λένε προδότρια, οι υπόλοιποι σεβαστή ακαδημαϊκό.

    Παράδειγμα 3. Τελικά ποιος σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης?
    Εμείς ξέρουμε ο Γερμανός, οι άλλοι λένε ένας απλός εργάτης της εποχής.

    Παράδειγμα 4. Ήταν κίναιδος ο Κολοκοτρώνης?
    Τι να πεις εδώ..κάποιοι το πιστεύουν.

    Παράδειγμα 5. Ποιος είπε το ΟΧΙ το 1940?
    Ο Ζαχαριάδης μάλλον ή ο Στάλιν με το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ..

    Παράδειγμα 6.Εφημερίδα Ριζοσπάστης. θεωρούσε πως Μακεδονία και Θράκη πρέπει να ανεξαρτητοποιηθούν. Δικαίωμα αυτοδιάθεσης λέγανε.

    Βλέπεις λοιπόν Αέναε ότι τα ψηφαλάκια, απέκτησαν τέτοιο ελεεινό νόημα γιατί τα ρίχνουν στην κάλπη τέτοιοι ελεεινοί ψηφοφόροι.

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Και πάλι δεν θα διαφωνήσω μαζί σου σε όσα επισημαίνεις Έλληνα!
      Πως θα μπορούσα άλλωστε;;; Θα έπρεπε να δηλώσω αδαής και τυφλός.
      Όμως για ένα είμαι απόλυτα σίγουρος, τουλάχιστον για όσους πραγματικά έχουμε την Ελλάδα μας, μέσα στην καρδιά μας.
      Ότι όλα αυτά τα παραδείγματα που παραθέτεις και ακόμα όσα άλλα ίσως έχεις παραλείψει, υποθέτω για συντομία χρόνου, δεν πρέπει να σταθούν ικανά να μας αποτρέψουν, στο να επιχειρήσουμε το βήμα προς την επιδιωκόμενη σωτηρία της Ελλάδας μας!
      Έστω και αν, ένας μόνο γνήσιος Έλληνας υπάρχει εν ζωή, οφείλει, έχει καθήκον, να προσπαθήσει γι’ αυτό!!!
      Εγώ προσωπικά έτσι το αισθάνομαι και… αδυνατώ να αλλάξω γνώμη.
      Δεν μου είναι δυνατό να εισχωρήσω στην ευρέως διαδεδομένη “λογική”, όλων αυτών που συνηθίζουν να τη σκαπουλάρουν, έχοντας πάντα μια πρόχειρη δικαιολογία να εκστομίσουν, που εκφράζεται συνήθως με την χαλαρή ερώτηση… “έλα τώρα μωρέ… εσύ θα σώσεις την Ελλάδα”;;;
      Εγώ θα προσπαθήσω και… όσοι πιστοί προσέλθετε! Δεν έχω έτσι κι’ αλλιώς να περιμένω από κανέναν άλλο να τη σώσει.
      Διαφορετικά, όχι ελάχιστοι όπως χαρακτηριστικά ανέφερες, αλλά ουδείς θα έχει πλέον το δικαίωμα να διαμαρτύρεται, για κάτι που δεν έδωσε την μάχη να αποτρέψει.
      Καμία μάχη που δεν έχει δοθεί… δεν μπορεί να θεωρείται χαμένη!!!
      Και πάλι σ’ ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία, να εκφράσω τις απόψεις μου και να τις ανταλλάξω μαζί σου.

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Επανέρχομαι γιατί παρέλειψα να σου πω… ό,τι.
      Εάν “τα ψηφαλάκια, απέκτησαν τέτοιο ελεεινό νόημα γιατί τα ρίχνουν στην κάλπη τέτοιοι ελεεινοί ψηφοφόροι”, όπως σωστά το επισημαίνεις, πίστεψέ με… και μπορώ να σε διαβεβαιώσω γι’ αυτό, πως δεν είναι απαραίτητα ο μοναδικός δρόμος για να σώσουμε την Πατρίδα μας, τη στιγμή που βρίσκεται σε κίνδυνο, αφού ακόμη και το Σύνταγμά μας, προβλέπει σύμφωνα με το άρθρο 120, ότι όχι μόνο μπορούμε, αλλά έχουμε την υποχρέωση να την υπερασπιστούμε… Διαφορετικά!!! (ελεύθερη ερμηνεία).

  4. Έλλην /

    Καλημέρα.

    Όταν η Διοίκησις βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονα του, το να κάμει τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασην, να… αρπάζει τα άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαια του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του.

    Ρήγας Φεραίος

    Χρόνια Πολλά σε όλους!

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Ακριβώς… για την ακρίβεια… ακριβέστατα!!!
      Όταν η αδικία φθάνει να γίνεται νόμος… τότε η ανυπακοή στον νόμο αυτόν, δεν μπορεί παρά να “γίνεται”… καθήκον!!!
      Καλή… λευτεριά θα προτιμούσα να ευχηθώ προσωπικά.
      Καλημέρα και σ’ εσένα Έλληνα.

    • Γιώργης /

      Χρόνια Πολλὰ, Ἓλληνα.
      Ἡ Παναγιὰ μαζὶ μας!
      Καλὴ Λευτεριὰ στὴν Πατρίδα!

  5. Κώστας Ναξάκης /

    Φίλοι μου καλημέρα.
    Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διάβασα την συνομιλία σας. Επειδή ως ψυχοσύνθεση και ως στάση ζωής φροντίζω να μην αντιδρώ με φόρτιση (χωρίς επιτυχία πάντα), θέλησα να μου δώσω χρόνο.
    Αγαπητέ Έλληνα
    Τα λόγια σου και τα παραδείγματά σου είναι αφοπλιστικά. Πιστεύω όμως ότι όταν καλείσαι να σκεφτείς για το μέλλον της πατρίδας σου, πρέπει να λαμβάνεις υπόψη σου και τις ιδιαιτερότητες των συμπατριωτών σου. Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος, οι φόβοι του αέναου που εκφράζονται σε όλα του τα άρθρα να πραγματοποιηθούν. Θα χρησιμοποιήσω προσωπικό παράδειγμα, κυρίως γιατί βοηθάει στην κατανόηση της σκέψης. Έχω ένα γείτονα με τις δικές σου απόψεις ακόμη και με το δικό σου τρόπο σκέψης. Τον γνώρισα παιδάκι 12 ετών. Επειδή πιστεύω ότι τα παιδιά είναι το κεφάλαιο της κοινωνίας μας, προσπάθησα να του μεταδώσω αξίες-εφόδια για τη ζωή του. Σήμερα το 12ετές παιδάκι είναι άντρας 25 ετών. Στα 13 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, με το γείτονά μου συναντιόμαστε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα. Στην τελευταία μας συνάντηση ο νεαρός γείτονας, μου είπε τα εξής «Παρά το γεγονός ότι είναι αντίθετο στις αρχές μου, θα πατήσω στο κεφάλι όποιον βρεθεί μπροστά μου, όσα προσόντα κι αν έχει, προκειμένου να πάρω μια θέση εργασίας» Έμεινα άφωνος. Το πάθος και η ειλικρίνεια του αφοπλιστική, Τι μπορείς να απαντήσεις σε ένα νέο που του έχουν κάψει τα όνειρα όσο και αν τον νοιάζεσαι; Σε ποιες αξίες να αναφερθείς προκειμένου να τον συγκρατήσεις και να του υπενθυμίσεις ότι πάνω απ’όλα είναι άνθρωπος; Πώς να μιλήσεις για Αριστοτέλη ή Πλάτωνα όταν σου φωνάζει «ΕΧΟΥΝ ΠΕΤΣΟΚΟΨΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΩ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ».
    Ψελλίζω και σήμερα όπως και στην τελευταία συνάντησή με το γείτονά μου. Γεννώνται αδέλφια μας τα οποία έχουμε την υποχρέωση ως κοινωνία να φροντίσουμε. Αλλάξτε το αξιακό σύστημά σας. Η γη είναι μια και ανήκει σε όλους μας. Δεν είναι κτήμα κανενός.
    “Πολλά τα δεινά κ’ουδέν ανθρώπου δεινότερον πέλλει”.

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Κώστα μου καλημέρα.
      Όπως διαπιστώνω από όσα γράφεις, έγινε αντιληπτό πως μέσα από τα άρθρα μου, δεν εκφράζω ευσεβείς πόθους, αλλά την έντονη ανησυχία μου για όσα διαισθάνομαι εντελώς ρεαλιστικά ότι έρχονται.
      Η προσπάθεια που καταβάλω, δεν πρέπει να εκληφθεί ως μήνυμα εκφοβισμού, αφού στις προθέσεις μου, δεν είναι να πανικοβάλω, ούτε επιχειρώ να ποδηγετήσω, (άλλωστε είναι γνωστό σε όσους με γνωρίζουν προσωπικά, ότι είμαι κάθετα αντίθετος με αυτές τις πρακτικές), αφού μέχρι σήμερα στη ζωή μου, δεν επιθύμησα να εξαργυρώσω την παρουσία μου, από όποιο μετερίζι και αν αγωνίστηκα.
      Το μήνυμα μου θέλω να είναι σαφές!
      Πρωτίστως Πατριωτισμός! Ομοψυχία! “Πλήρης αχρωματοψία”! Ηθικόν ακμαίο! Εγρήγορση! Αντίδραση! Αλλά μην ξεχνάμε… Νηφαλιότητα!!!
      Εάν κάτι νομίζετε ότι παρέλειψα, παρακαλώ συμπληρώστε με.
      Ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή τους, στις ανταλλαγές απόψεων.

  6. Κώστας Ναξάκης /

    Και πάλι καλημέρα
    Για να μην παραξειγηθώ από κανέναν.
    Η τελευταία παράγραφος μου δεν απευθύνεται σε εσάς. Είναι η φωνή αγωνίας σε όσους αποφάσισαν να αποτιμώνται τα πάντα στη βάση μονάδων μέτρησης χωρίς πραγματική αξίας.

  7. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα.
    Από την υπογραφή του μνημονίου μέχρι σήμερα ο Ελληνικός λαός έμεινε αμήχανος, σαν να άρπαξε ένα δυνατό χαστούκι. Έμεινε έκπληκτος από το ξαφνικό και μέχρι σήμερα δείχνει αναποφάσιστος να κάνει την επόμενη κίνηση. Ο χρόνος αντίδρασης φαίνεται να σταμάτησε, γιατί το σάστισμα ήταν έντονο. Μεγάλος ο χρόνος αναμονής της αντίδρασης και καθώς φαίνεται η αδιαφορία μας ξεπέρασε τους αυτοματισμούς της αυτοσυντήρησης. Όμως το χαστούκι που δέχτηκα διαβάζοντας τις απόψεις του Αλκίνοου Ιωαννίδη http://left.gr/news/eleytheroi-kataktimenoi (Ελεύθεροι κατακτημένοι), ενδέχεται να αφυπνίσει όλους μας, για «το πρώτο βήμα εμπρός» όπως είναι η φυσική αντίδραση μετά την αμηχανία από το χαστούκισμα.

  8. Ανδρεας Αεναος /

    Καλημέρα φίλοι μου.
    Ο πλούσιος διάλογος [γραπτώς] που αναπτύξατε στο θέμα, μου δίνει την ευκαιρία να σκεφτώ αρκετά και με παρακινεί να προσθέσω την δική μου γνώμη.
    Σωστός-σωστότατος ο Έλλην με τις παρατηρήσεις του, μα άραγε εκείνο που κάνει εμένα να νοιάζομαι και να προσπαθώ είναι το τι κάνουν οι άλλοι???
    -Πόσο απαραίτητο είναι να περιμένω??
    Το μάλλον είναι ότι και μοναδικός στον πλανήτη [και δη στην χώρα] να είμαι, πρέπει να απαιτώ την αξιοπρέπεια μου.
    Άψογος ο Κώστας, μα…….
    -Δεν είμαι και τόσο σίγουρος για το είδος της αμηχανίας του Ελληνικού λαού και ίσως να χρειάζομαι και εγώ περισσότερες εξηγήσεις επί της άποψης αυτής.
    -Θεωρώ ότι //το γλυκό δένει καλύτερα με τα υλικά του Έλληνα//.
    Τέλειος ο Γιάννης και ίσως είναι η απάντηση στα τι-πως-και γιατί, εξάλλου νομίζω ότι και ο Έλλην αυτό επισημαίνει με τα λόγια του Ρήγα που παραθέτει.
    Εγώ προσωπικά, από όσα συμβαίνουν καθημερινά στην χώρα μας, μόνο
    πόνο και οργή λαμβάνω.
    Αυτό είναι που γιγαντώνει, μέσα μου, την διάθεση να παλέψω για αξιοπρέπεια-τιμή-μέλλον.
    Το προσπαθώ και θα συνεχίσω ακόμα κι αν είμαι μόνος μου.
    Ελπίζω και έχω την σιγουριά σε ένα καλύτερο αύριο που θα το κτίσουμε με την προσπάθειά μας όλοι εμείς που το θέλουμε.

  9. Κώστας Ναξάκης /

    Ανδρέα μου καλησπέρα.
    Και βέβαια τα υλικά του Έλληνα σκιαγραφούν την πραγματικότητα του νεοέλληνα. Αυτά είναι που μας έκαναν τόσο αδιάφορους ώστε να μειωθεί ακόμη και ο μηχανισμός της αυτοσυντήρησης. Σκέψου ότι με την ανεργία στο 26%, κατά την τελευταία πανελλαδική απεργία, μόλις ένα όχημα έφυγε από το Λαύριο για το Σύνταγμα, στο οποίο επιβιβάστηκαν μόλις 50!!! (θέσεις καθήμενων 54) από Λαύριο, Κερατέα, Καλύβια.

  10. Έλλην /

    Καλημέρα.

    Οι παλιομοδίτικες και αναχρονιστικές κομμουνιστικές τακτικές που ακολουθούνται στις απεργίες είναι αυτές που συνδέθηκαν στο μυαλό του Έλληνα με τον όρο συνδικαλιστής. Ο οποίος αντί να μάχεται για τα συμφέροντα του λαού, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως δόκιμος βουλευτής ή δήμαρχος. Κάνει ας πούμε το αγροτικό του….

    Απεργίες μιας μέρας, για να δικαιολογηθεί ο μισθός του εκάστοτε συνδικαλιστή δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Το να μην αφήνεις τον άλλο να πάει στην δουλειά του, ή να μην μαζεύονται τα σκουπίδια από τους δρόμους, νομίζετε φέρνουν αποτέλεσμα? Μάλλον….φέρανε κάποιο αποτέλεσμα? Η απάντηση είναι όχι. Για αυτό και δεν ακολουθεί ο κόσμος.

    Το σύστημα δεν αιφνιδιάζεται πλέον με αυτά τα παλιομοδίτικα κόλπα.

    Είμαι επίσης της άποψης ότι ή διαδηλώνεις βίαια, έτσι δηλαδή όπως σε αντιμετωπίζει το κράτος, ή δεν διαδηλώνεις. Το ’41, που είχαμε Κατοχή δεν γίνονταν ειρηνικές διαδηλώσεις, αλλά αντάρτικο.

    Και το ζήτημα είναι το εξής. Είναι η σημερινή κοινωνία της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης να διεκδικήσει τα δίκαιά της με τα όπλα? Θεωρώ πως όχι.

    Όταν σου κλέβουν το ψωμί, τις καταθέσεις, το μισθό, το δικαίωμα στην εργασία, και στο φινάλε το δικαίωμα στη ζωή δεν νομίζω πως αν ακολουθήσεις τον Παναγόπουλο θα καταφέρεις κάτι.

    Θα με ρωτήσετε(και σωστά): Και τι θα γίνει ρε φίλε? Και εγώ απαντώ. Δεν ξέρω……δεν μπορώ να φανταστώ κάτι πέραν της αλλαγής νοοτροπίας πρώτα σε ατομικό επίπεδο για τον καθένα, και ελπίζω ότι στο μέλλον θα αλλάξουν τα πράγματα. Εκτός και αν……………………..

    Υπάρχουν περιπτώσεις που η ασθένεια είναι ανίατη και ο ασθενής πεθαίνει…εκτός αν γίνει το θαύμα. Θέλω να ελπίζω ότι η αόρατη δύναμη που έσωσε τον Ελληνισμό σε πολλές φάσεις της Ιστορίας, θα ξανακάνει πάλι την εμφάνισή της.

    Προσωπικά η λύση για μένα είναι μία. Δεν θα την πω, όχι για να μην μου κλέψει κανείς την ιδέα….αλλά γιατί δεν βλέπω να έχει αποδοχή από το σύνολο. Την κρατάω για τον εαυτό μου….αυτό είναι για μένα το σοκ που αρμόζει στην περίσταση. Το plan B…που είναι και της μόδας τώρα τελευταία, είναι η κάλπη.

  11. Κώστας Ναξάκης /

    Φίλε Έλληνα
    Θα σου θυμίσω ότι καμία αόρατη δύναμη ουδέποτε έσωσε την Ελλάδα. Αντίθετα οι δυνάμεις που σε κάθε ευκαιρία προσπάθησαν να μας …¨σώσουν¨ , υπήρξαν εκείνες που εκμεταλλεύτηκαν τις αδυναμίες μας (εγωισμούς, αρχομανία, κλπ), προκειμένου να μας έχουν διηρημένους επ¨ ωφελεία τους. Η φιλοπατρία των πατεράδων και παππούδων μας υπήρξε η κινητήρια δύναμη της αυταπάρνησης τους. Η καταγραφή της μακραίωνης ιστορίας μας στην ψυχοσύνθεσή τους παρακίνησε και έσπρωξε τα πόδια τους να φωνάξουν αντί «τάν ή επί τάς», «ΑΕΡΑΑΑΑΑΑ». Σε ενημερώνω ότι ο πατέρας μου ήταν αγράμματος. Δεν στάθηκε δυνατό να διδαχθεί το «.. Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστί η πατρίς και σεμνότερον και αγιότερων και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ¨ανθρώποις…». Όμως το 1974, 65 ετών, πήγε στο στρατολογικό γραφείο να καταταγεί εθελοντής.
    Όσον αφορά στους προβληματισμούς σου σχετικά με το αποτέλεσμα της συμμετοχής σου σε απεργία το παράδειγμα που θα χρησιμοποιήσω είναι ακριβώς το ίδιο. Ένας εθελοντής δεν παίρνει τον πόλεμο. Ο Κολοκοτρώνης είχε στη διάθεσή του 300 παλικάρια απέναντι σε οργανωμένο στρατό χιλιάδων και για να φαίνονται πολλοί τους έβαζε να περνούν συνεχώς οι ίδιοι από το σημείο που ήσαν ορατοί από τον εχθρό. Σε άλλη περίπτωση έντυσε με κάπες τα πουρνάρια για να φαίνονται αγωνιστές. Η συμμετοχή μας στην απεργία δεν μπαίνει κάτω από καμία σημαία, ούτε την χαρίζουμε σε κανένα. Η διάσπαση των εργαζόμενων εξυπηρετεί εκείνους μόνο που τους θέλουν διηρημένους. Και για να επιστρέψω στα παλιομοδίτικα ο λαός μας λέει ότι όταν το πρόβατο ξεκόψει από το κοπάδι το τρώει ο λύκος.

  12. Έλλην /

    Το 1940, υπήρξε μαρτυρία για την εμφάνιση της Παναγίας.

    http://www.youtube.com/watch?v=nj2jNCs7lqg

    Αυτό είναι μία αόρατη δύναμη.

    Δεν εννοούσα το ξανθό γένος(Ρωσία)..ούτε τις Μεγάλες Δυνάμεις.

    Όσο για τις απεργίες, δεν έχω να προσθέσω κάτι.
    Με την μορφή που έχουν σήμερα..αυτό σχολίασα, την σημερινή τους μορφή….επιμένω ότι δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Απόψεις είναι αυτές…

  13. Έλλην /

    Αυτό το τελευταίο Κώστα, για το κοπάδι και το λύκο με έβαλε σε σκέψεις.

    Αλλά σκέφτηκα το εξής. Ο Παναγόπουλος, ο Φωτόπουλος, ο κάθε εργατοπατέρας θεωρείται πρόβατο ή λύκος? Δύσκολη η απάντηση.

    Εδώ είναι το θέμα. Και εδώ η διαφωνία μου. Πάντα φιλικά.

  14. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα.
    Έλληνά μου μόνο φιλικά μπορούν να ανταλλάσσουν απόψεις οι πολιτισμένοι άνθρωποι. Το γεγονός ότι καθημερινά πλοηγείσαι στις σελίδες του συγκεκριμένου ιστότοπου και σχολιάζεις δείχνει το ενδιαφέρον και την αγωνία σου. Είδα το Γιώργη έκπληκτο και χαμογελαστό με την ευφυή τοποθέτησή σου (Γιώργη με συγχωρείς αν κάνω λάθος}. Ο προβληματισμός σου απαντιέται από την ιστορία των συνδικαλιστών. Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, χρησιμοποίησαν τις πλάτες των εργαζόμενων για να αναρριχηθούν σε υπουργικούς θώκους.
    Σε επιβεβαίωση όσων γράφω παραθέτω τέσσερεις στίχους που διάβασα την ημέρα της συνταξιοδότησής μου.
    Αράδες λίγες έγραψα στους συνδικαλιστές,
    που αντάλλαξαν το ρόλο τους και έγιναν ληστές.
    Ήλθαν σε συνεννόηση μ’ όλους τους εργοδότες,
    σε μέλη και εργαζόμενους φέρθηκαν ως προδότες.
    Όμως στο χώρο της εργασίας το πρόβατο είναι ο εργαζόμενος.
    Ένας πατέρας ζήτησε από τους πέντε γιούς του να σπάσουν μια βέργα ο καθένας χωριστά. Αφού έσπασαν την βέργα τους ζήτησε να σπάσουν πέντε βέργες μαζί. Κανένας από τους πέντε δεν τα κατάφερε. (Αίσωπος)

    • Γιώργης /

      Κώστα, ἡ φατσούλα φοράει γυαλιὰ, χαμογελᾶ καὶ συμφωνεῖ μὲ… «νόημα», κουλαριστὰ στὰ «ἑλληνικά» !

      :) 😎