Θυσίες χωρίς όφελος!

Αθήνα  24/5/2013

Αναδημοσίευση: από

http://www.dimokratianews.gr/

     Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τις εποχές με τα «κουρέματα» του δημόσιου χρέους (αγγλιστί PSI) που διαφήμιζαν ο Β. Βενιζέλος αρχικά και ο Γ. Στουρνάρας, κατόπιν με τις δικές του επαναγορές…

     Τον Μάρτιο του 2010 το χρέος ήταν 310,3 δισ., πριν από τα «κουρέματα», και τον Μάρτιο του 2013 μετρήθηκε και βρέθηκε να κινείται στα 309,3 δισ… Δηλαδή μειώθηκε μόνο κατά 1 δισ. ευρώ ενώ, βέβαια, η ανεργία κοντεύει να φτάσει στο 1.500.000 άτομα. Αναλυτικά στοιχεία για τις εξελίξεις στο δημόσιο χρέος έδωσε χθες το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που καταγράφουν το μεγάλο αδιέξοδο της χώρας.

     Το χρέος του Δημοσίου, από 280,3 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Μαρτίου του 2012, αμέσως μετά το πρώτο «κούρεμα» (PSI) αυξήθηκε σε 309,3 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου του 2013, σημειώνοντας αύξηση κατά 3,8 δισ. ευρώ, και από τα 305,5 δισ. ευρώ που ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 2012.

     Στο μεταξύ, σε 12 μήνες (Μάρτιος 2012 – Μάρτιος 2013) το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 29 δισ. ευρώ, παρά τη δεύτερη αναδιάρθρωσή του (ανταλλαγή ομολόγων) που έγινε τον Δεκέμβριο του 2012 και οδήγησε υποτίθεται σε εξοικονόμηση της τάξεως των 20 δισ. ευρώ.

     Η αιτία της βραδείας αποκλιμάκωσης του χρέους δεν είναι δύσκολο να βρεθεί. Σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ελληνικό πρόγραμμα, τα δάνεια που έχουν δοθεί στην Ελλάδα από Ε.Ε. – ΔΝΤ από το 2010 ως τώρα φτάνουν τα 205,1 δισ. ευρώ.

     Συγκεκριμένα, χορηγήθηκαν 73 δισ. ευρώ από το πρώτο πρόγραμμα (52,9 δισ. από κράτη-μέλη της ευρωζώνης και 20,1 δισ. από το ΔΝΤ) και 132,1 δισ. ευρώ από το δεύτερο πρόγραμμα, από το 2012 και μετά (127,3 από τον EFSF και 4,84 από ΔΝΤ).

     Το τραγικό είναι ότι, παρά το γεγονός ότι το ύψος του χρέους είναι σχεδόν ίδιο με τα επίπεδα προ του Μνημονίου, η κατάρρευση του ελληνικού ΑΕΠ λόγω των μέτρων λιτότητας κατά περίπου 25% από το 2008 κατέστησε το χρέος (και πάλι) μη βιώσιμο.

            Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης θα φτάσει το 175% του ΑΕΠ το 2013 και το 2014, για να αποκλιμακωθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2016.

     Επιμήκυνση

     Μέχρι το τέλος του 2020, η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει 82 δισ. ευρώ σε ομόλογα και δάνεια. Το κύριο μέρος θα πρέπει να καλυφθεί εφέτος (11,3 δισ. ευρώ) και ακολουθούν 25 δισ. ευρώ το 2014 και 16,1 δισ. ευρώ το 2015, ενώ στη συνέχεια το ύψος της εξυπηρέτησης πέφτει στα επίπεδα των 4 ως 8 δισ. ευρώ ετησίως.

http://www.dimokratianews.gr/content/16044/%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CF%8C%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82

3 comments

  1. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα.
    Καιρό τώρα ψάχνω συνεταίρους να στήσουμε μια τέτοια ¨μηχανή¨. Στον καιρό της κρίσης το σίγουρο βήμα είναι να γίνεις τραπεζίτης. Η μόνη σίγουρη επένδυση, τα κεφάλαια της οποίας δεν έχουν ρίσκο. Ταυτόχρονα μπορείς να υπερηφανεύεσαι ότι η προσφορά σου είναι εθνική. Υποθέστε ότι συμφωνείτε να κάνουμε μαζί το επιχειρηματικό βήμα. Αν έχουμε κέρδη, μπορούμε να εισπράττουμε το μέρισμά μας. Εξασφαλίζουμε μεγάλο μισθό άμεσα και επιπλέον παροχές από τη συμμετοχή μας σε θυγατρικές και συμβούλια. Προσλαμβάνουμε τα φιλαράκια μας με παχυλό μισθό και υπολογίζοντας το μέσο όρο μισθών βοηθάμε την Εθνική στατιστική να ισχυρίζεται ότι η αμοιβή των ιδιωτικών υπαλλήλων είναι στο μέσο Ευρωπαϊκό όρο. Όποτε αποφασιστεί αναδιανομή του πλούτου, προβλέπουμε τις ζημίες που προκύπτουν από λάθη μας φουσκωμένες, με αποτέλεσμα η επιχείρησή μας να μην είναι βιώσιμη. Στην περίπτωση αυτή σύμφωνα με το «Ευρωπαϊκό κεκτημένο», η ζημία δεν βαρύνει την επιχείρηση, αλλά τους πελάτες και εργαζόμενους. Επειδή ο τραπεζικός τομέας «είναι η μηχανή της οικονομίας», και επειδή με την συμμετοχή μας ως επιχείρηση στην ανάπτυξη του τόπου το έθνος «μας χρωστάει», δανείζετε το υπουργείο οικονομικών, για να «πατσίσει» τις υποχρεώσεις του προς εμάς. Μετά την λήψη της βοήθειας (την οποία τελικά θα πληρώσουν οι λοιποί φορολογούμενοι) χωρίζουμε την επιχείρησή μας σε ¨καλή¨ και ¨κακή¨. Την ¨καλή¨ αναλαμβάνει κάποιο από τα φιλαράκια μας, με το αζημίωτο. Την ¨κακή¨ αναλαμβάνει το κράτος (δηλαδή διπλά θα πληρώσει τη ζημιά μας ο φορολογούμενος). Στο μεσοδιάστημα φροντίζουμε να εισπράξουμε τις υποτιθέμενες ζημιές που έχουμε ως επιχειρηματίες δημιουργήσει. Με την είσπραξη από τις παραφουσκωμένες ζημιές μας, παίρνουμε πίσω το κεφάλαιο που αρχικά θα βάλουμε προσαυξημένο με ένα ¨λογικό¨ κέρδος.
    Σκεφτείτε την πρότασή μου μπορεί να είναι επιχειρησιακά συμφέρουσα αφού υπάρχει ο βλάξ φορολογούμενος ο οποίος θα μας υποστηρίζει με το στέρημά του και θα μας εξασφαλίζει κεφάλαια κίνησης. Και για λογαριασμό μας θα υπομένει την μείωση του εισοδήματός του, καθώς και θα δανείζετε 390 δις η 420. Ποιος τον χ…. άλλωστε?

    • Ανδρέας Αέναος /

      Καλησπέρα σας.
      Κώστα, πολύ σωστή η επιχειρηματική σου πρόταση, έχοντας μάλιστα προσμετρήσει όλα τα δεδομένα κέρδους και προσφοράς προς το //κοινωνικό σύνολο// και το //γενικό καλό//, αλλάάά…..
      Αλλά Κώστα φίλε μου, δεν υπολογίζεις έναν σοβαρό παράγοντα που χαλάει την λογική σου σειρά.
      Εξ όσων γνωρίζω, τα τελευταία 38 έτη, για να συστήσεις -μεγάλων οικονομικών διαστάσεων- επιχείρηση πρέπει να ανήκεις σε κάποιο //τζάκι//,είτε στα παλιά (που προτιμούνται από τα γαλάζια παιδιά)-είτε στα καινούρια (που δημιούργησε ο //αείμνηστοςχαχαχαχα//και τα λατρεύουν τα πράσινα παλικάρια).
      Έχεις κάποια πρόταση επί τούτου?????

      • Κώστας Ναξάκης /

        Φτου να ..πάρει. Δηλαδή πάλι ¨στην απόξω¨ εμείς ρε Ανδρέα?
        Με ¨χάλασες¨ ούτε καλησπέρα δν έγραψα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *