Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

Αθήνα 26. Οκτ, 2013

Ο Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας και η πράξη εξιλέωσε τα έργα και τις ημέρες του δικτατορικού καθεστώτος. Ποιο γεγονός οδήγησε την ενέργειά του αυτή; Η επιθυμία του να παραμείνει στην εξουσία; Η πατριωτική έξαρση, η πίεση του λαού, η επιρροή του βασιλέα, ή η εξάρτηση του  από τη Μεγάλη Βρετανία; Η απάντηση δεν μπορεί να μην λάβει υπόψη της όλες τις παραμέτρους και μάλιστα υπό το πρίσμα των πανευρωπαϊκών συγκυριών,  αφού η ιστορία συνήθως γράφεται από πολλούς παράγοντες.

Ποιοι ήσαν εκείνοι οι παράγοντες της αλλαγής της θέσης του ανθρώπου που το 1915, με υπόμνημά  του ως φίλο-γερμανός πρότεινε στον έλληνα μονάρχη την ουδετερότητα της Ελλάδος στον Α παγκόσμιο πόλεμο;

Από τι επηρεάστηκε ο αξιωματικός που το 1922, αρνήθηκε την αρχι -στρατηγεία με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της αμυντικής δυνατότητας των ελληνικών στρατευμάτων που ίσως  άλλαζε την τύχη του πολέμου και θα απέτρεπε την καταστροφή και τις άγριες δολοφονίες χριστιανών από τις ορδές του  Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ;

Η ιταλική εξωτερική πολιτική είχε πολύ φιλόδοξα σχέδια, που σχετίζονταν µε την επιθυμία της να ηγεμονεύσει οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά στην Μεσόγειο. Αυτό επιβεβαιώνει η απόφαση της προσάρτησης της Μάλτας της Κορσικής και της Τυνησίας. Τον Απρίλιο του 1939 κατέλαβε την Αλβανία μετά από ένα σύντομο πόλεμο. Κατά την διάρκεια της κατοχής, σχεδίασε τη δημιουργία  του «Πριγκιπάτου της Πίνδου» µε πυρήνα βλαχόφωνους πληθυσμούς , που θα διαμέλιζε την ηπειρωτική Ελλάδα. Ταυτόχρονα, οι ιταλικές αρχές κατοχής επιχείρησαν να συνεργαστούν µε τις ελληνικές σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα σχέδια για μακρόχρονη παραμονή τους στην Ελλάδα. Για τον ίδιο λόγο δεν δείχνουν ενδιαφέρον για τα μεγάλα αστικά κέντρα τα οποία ετέθησαν υπό την κατοχή των Γερμανών, ενώ οι Ιταλία κατείχε νησιά και παράκτιες επαρχιακές πόλεις. Η κατοχή των Δωδεκανήσων από το 1911, ήταν το πρότυπο για τις ιταλικές επεκτατικές βλέψεις.

Ο μύθος των καλών Ιταλών και κακών Γερμανών δημιουργήθηκε μετά το πέρας της γερμανικής κατοχής. Η φασιστική βαρβαρότητα της Ιταλίας δεν υστερούσε σε τίποτα από την ναζιστική ωμότητα  της Γερμανίας. Οι ενθουσιώδεις μελανοχίτωνες της ιμπεριαλιστικής Ιταλίας, συνέλαβαν, κακοποίησαν, εκτέλεσαν μαζικά αμάχους και προέβησαν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις με στόχο την εξάλειψη των αντιστασιακών οργανώσεων. Η ομαδική εκτέλεση σε μια μέρα 171 ανδρών από 14 έως 80 ετών  από το χωριό Δομένικο της Θεσσαλίας, υπενθυμίζει τη βαρβαρότητα της ιταλικής κατοχής.

Η επιθετικότητα της Ιταλίας κατά της Ελλάδας ξεκίνησε το 1922. Τον Αύγουστο του 1923 κατελήφθη η Κέρκυρα. Η Ελληνική εξωτερική πολιτική καλείτο να αντιμετωπίσει διαξιφισμούς σχετικούς με τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και το κίνημα ένωσης με την Ελλάδα. Η όξυνση των διμερών σχέσεων ήταν διαρκής και υπάρχουν αναφορές σχετικές με τις κατασκοπευτικές δραστηριότητες ιταλών που σχετίζονταν με φιλο-ιταλική προπαγάνδα για μειονοτικούς πληθυσμούς σε Ήπειρο και Θεσσαλία.

Η δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά και η μοναρχία υπό τον Γεώργιο Β΄ διατηρούσαν ισχυρούς δεσμούς µε την αγγλική πολιτική, στην προώθηση των αγγλικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και τις ισορροπίες που επεδίωκε η Αγγλία στην περιοχή της Μεσογείου. Η υποχώρηση της Ελλάδος στις ιταλικές διεκδικήσεις θα δυναμίτιζε τις δεσμεύσεις της Ελλάδας έναντι της Μεγάλης Βρετανίας, θα ερχόταν σε αντίθεση με την εξωτερική πολιτική και τις διαθέσεις της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Ο Μεταξάς επεδίωκε την ουδετερότητα της χώρας.

Ο Χίτλερ του είχε δηλώσει με σαφήνεια ότι η ουδετερότητα της Ελλάδας, θα σήμαινε παραχώρηση της Ηπείρου έως και την Πρέβεζα στους Ιταλούς και της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στους Βούλγαρους. Κατά δήλωση του Μεταξά, αν παρέμενε ουδέτερη η χώρα, τότε δικαίως η Μεγάλη Βρετανία θα κατελάμβανε τα ελληνικά νησιά.

Ο τορπιλισµός της «Έλλης»,  αν και έγιναν προσπάθειες να μην γίνει γνωστή η ταυτότητα του πλοίου που την έπληξε, δυνάμωσε τις αντιφασιστικές ιδέες και το καθεστώς του Μουσολίνι έγινε απεχθέστερο στους περισσότερους.

H απόφαση του Μεταξά να αποκρούσει το ιταλικό τελεσίγραφο σχετίζεται με την ελληνική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις.  Δεν είναι  µία επιφανειακή, συγκυριακή και «ξαφνική» απόφαση.

Στις 15 Οκτωβρίου 1940, το ιταλικό πολεμικό συμβούλιο, απεφάσισε την επίθεση κατά της Ελλάδας. Ο Μουσολίνι πίστευε ότι η Ελλάδα ήταν ¨εύκολη υπόθεση¨ και ήθελε μια νίκη για να αποδείξει στον σύμμαχό του Χίτλερ, την αρτιότητα των ιταλικών στρατευμάτων. Η επίθεση ορίστηκε για την 26η Οκτωβρίου, ημερομηνία που ο ¨Ντούτσε¨ μετέφερε την 28η, προκειμένου να συμπέσει με την επέτειο «Πορείας προς τη Ρώμη», που τον έφερε στην εξουσία.

Τελικά, το ΟΧΙ, του Μεταξά, όπως άλλωστε ο ίδιος δήλωσε, ήταν μονόδρομος. Αναγκάστηκε στην απόρριψη του τελεσίγραφου, επειδή οι επιλογές  του ήταν η υποδούλωση τμήματος της χώρας, ή ο πόλεμος.

Τις αιτίες που τον οδήγησαν στην επιβεβλημένη απόφασή του, ανάλυσε ο  ίδιος στις 30 Οκτωβρίου, στους συντάκτες των αθηναϊκών εφημερίδων.

 «Μη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθείτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει δια να το αποφύγωμε».

…………..

«Δηλαδή θα έπρεπε:

δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν… με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo  δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των».

……………………..

«Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, αλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες» ………….

«Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία δια vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ’ εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο δια την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου».

……….

Το «ΟΧΙ» ως πολιτική απόφαση βασίστηκε στην ρεαλιστική εκτίμηση των πραγμάτων.  Είναι σαφές ότι η εξέλιξη των γεγονότων τον χειμώνα του 1940 δικαίωσε την επιλογή του Μεταξά. Οι επιτυχίες του ελληνικού στρατού, προσέφεραν στο καθεστώς Μεταξά πρωτοφανή διεθνή αναγνώριση και ανατροφοδότησαν το αίσθημα της εθνικής ενότητας έναντι του κοινού εχθρού. Οι εξόριστοι και φυλακισμένοι από το μεταξικό καθεστώς κομμουνιστές ζήτησαν να καταταγούν εθελοντικά στον πόλεμο κατά του κατακτητή. Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ με «ανοιχτό γράμμα» από την φυλακή κάλεσε σε παλλαϊκή αντίσταση κατά του εισβολέα. Οι νέες συνθήκες ένωσαν πολιτικά και κοινωνικά τον ελληνικό λαό.

Το ερώτημα ποιος είπε το ¨ΟΧΙ», τα τελευταία 30 χρόνια, τίθεται από διάφορες πλευρές, οι οποίες πιθανότατα δεν αποσκοπούν στην ανάδειξη της αλήθειας, αφού τις περισσότερες φορές τίθενται μαζί με το ερώτημα και οι απαντήσεις και διαφέρουν ανάλογα από τους διερωτώμενους και ταυτόχρονα απαντούντες.  Η υποτίμηση της εξωτερικής πολιτικής του Μεταξά, βασίζεται σε δύο άξονες. Ο πρώτος εμφανίζει τον Μεταξά ως αγγλόδουλο και υποχείριο του βασιλιά, ο δεύτερος τον κατηγορεί ως ηττοπαθή ο οποίος είπε το «ΟΧΙ» κάτω από την πίεση του λαού. Η προσπάθεια απαξίωσης, δεν βασίζεται στην ψύχραιμη «ματιά» στα ιστορικά γεγονότα. Η απεχθής δικτατορία μπορεί βάσιμα πιστεύω να αμφισβητηθεί. Είναι παράλογο όμως να μην αναγνωρίσουμε την τολμηρή αντιμετώπιση των προκλήσεων της εποχής.

Ο μετέπειτα πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος, εξόριστος του  μεταξικού καθεστώτος, δήλωσε.

¨Πρακτικά θα ήταν αδύνατο για τον ελληνικό λαό να εκδηλώσει το φρόνημα του, αν ο Ιωάννης Μεταξάς τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου δεν στεκόταν στο ύψος των περιστάσεων και τελικά συνθηκολογούσε με τους Ιταλούς¨.

Τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα επιτυγχάνονται όταν εναρμονίζονται οι ενέργειες της ηγεσίας με την λαϊκή βούληση. Η συνεργασία των δυνάμεων αυτών  βαρύνουν ισομερώς στο τελικό αποτέλεσμα.  Η ισχυρή πολιτική ηγεσία είναι άξια, όταν ο λαός την υποστηρίζει  και απαξιώνεται, όταν εναντιώνεται στη βούλησή του. Όσο άξιος όμως και αν είναι ο λαός, είναι αναποτελεσματικός όταν έχει ανάξια ηγεσία. Η αμφισβήτηση της ιστορικής στιγμής στοχεύει στην απαξίωση της τότε πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Η προσπάθεια ¨ηρωοποίησης¨  του Μεταξά από την άλλη, γίνεται για να πεισθούμε ότι η σύγχρονη Ελλάδα χρειάζεται ένα ισχυρό άνδρα  να την βγάλει από τα αδιέξοδά της.

Το έπος του 1940 αναμφισβήτητα ανήκει σε  ολόκληρο το Ελληνικό Έθνος και τον ηγέτη του που άρθηκαν στο ύψος των περιστάσεων.

Ναξάκης Κωνσταντίνος.

Πηγή Κ. Καρπόζηλος

13 comments

  1. Αέναος Έλληνας Μαχητής /

    Κωστή μου καλημέρα.

    Το άρθρο σου ιδιαίτερα επίκαιρο, ΟΧΙ μόνο λόγω της Εθνικής μας εορτής, αλλά και λόγω της σημερινής εξαιρετικά δύσκολης περιόδου που διανύει η Ελλάδα μας, εξ’ αιτίας των ιδίων πάλι πρωταγωνιστών της καταστροφής της, των αιμοβόρων μακελάρηδων των Λαών της Ευρώπης, των ναζί Γερμανών.

    Ζητώ συγγνώμη εάν παρεκκλίνω λιγάκι από το θέμα του άρθρου, αλλά έχω την εντύπωση πως θα βρεις μάλλον ενδιαφέρουσα τη σύγκριση που επιχειρώ να κάνω, μεταξύ του έπους της δύσκολης εκείνης εποχής και της σημερινής… εσχάτης προδοσίας

    Κρατώ την ακόλουθη παράγραφο και προσπαθώ να συγκρίνω τις ενέργειες του δικτάτορα εκείνης της εποχής, με τις αντίστοιχες ενέργειες των “δημοκρατών” που κυβερνούν τη δύσμοιρη Ελλάδα μας, στη μάλλον ίδια “εισβολή” που δέχτηκε σήμερα, από τους ίδιους ακριβώς αιμοσταγείς δολοφόνους της.

    «Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία δια vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ’ εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο δια την τύχην της εις το μέλλον
    Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου».

    Αυτή η παράγραφος φθάνει, για να αναδείξει ποιοι ήταν οι λόγοι που ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ την 28η Οκτωβρίου του 1940, προφανώς αφουγκραζόμενος και την επιθυμία του Ελληνικού Λαού, αλλά σαφώς αντιλαμβανόμενος τι έμελε να συμβεί σε αντίθετη περίπτωση εάν έλεγε ΝΑΙ.
    Δεν υπάρχει νομίζω λόγος να πλέξουμε το εγκώμιο του Ιωάννη Μεταξά ως “πατριώτη” ηγέτη, (αφού είναι γνωστό αλλά και ο ίδιος παραδέχτηκε ότι τη δύναμή του, την αντλούσε από τη στήριξη του Ελληνικού Λαού στην συγκεκριμένη περίπτωση), νομίζω όμως ότι μπορούμε να του αναγνωρίσουμε το “χάρισμα” της διορατικότητας που τον βοήθησε να πάρει τη σωστή απόφαση.

    Η και κάτι ίσως σημαντικότερο…;;;

    Μήπως πρέπει να διερωτηθούμε, ότι για να πάρει τη συγκεκριμένη απόφαση, ίσως πάρα τις όποιες ξενόδουλες καταβολές του, δεν είχε υπογράψει “επιταγές” τέτοιες που θα ήταν ικανές δίνοντας τη ευχέρεια στ’ αφεντικά του να τον εκβιάσουν να πάρει την αντίθετη;;;

    Τα σημερινά δουλικά αποβράσματα της πολιτικής ζωής του τόπου μας, με την απληστία που τα “δέρνει”, είναι τόσο βρώμικα και “υποθηκευμένα” στ’ αφεντικά τους, που ακόμα και τα παιδιά τους, η την ίδια τους τη “γυναίκα” θα “πούλαγαν”, η εν τέλει και τη μάνα τους, προκειμένου να εξοφλήσουν τις “επιταγές” που υπέγραψαν, για να μείνουν οι ίδιοι στο απυρόβλητο, έρποντας πάντα και γλύφοντας.

    Αυτήν ακριβώς τη διαφορά θέλω να αναδείξω, από την εισβολή που δέχτηκε η Ελλάδα μας την 28η Οκτωβρίου του 1940, με την εισβολή που δέχτηκε το 2010.

    Στη μία περίπτωση ο δικτάτορας με τη θέλησή του η χωρίς αυτήν, είπε ΟΧΙ και η Ελλάδα μας έπεσε θύμα της βαρβαρότητας των φασιστών Ιταλών και των αιμοσταγών ναζί Γερμανών, με αποτέλεσμα έστω και βαριά πληγωμένη, να καταφέρει να μείνει ελεύθερη διατηρώντας την αξιοπρέπειά της.

    Στην άλλη περίπτωση το 2010, οι “δημοκράτες προοδευτικοί” κυβερνήτες της, είπαν ΝΑΙ και έπεσε θύμα των άπληστων δουλικών που “ξέρασε” η γενιά των δωσίλογων της εποχής του 1940, των οποίων ο προορισμός ήταν, να φέρουν εις πέρας την αποστολή που δεν κατάφερε να διεκπεραιώσει το “σκυλολόι” των προγόνων τους!!!

    Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι ο Χίτλερ, θα έχει λυσσάξει απ’ το κακό του και θα βλαστημάει νύχτα μέρα, βλέποντας από εκεί πάνω, πως αυτό που δεν κατάφερε να πετύχει με ασύγκριτες στρατιωτικές δυνάμεις εις βάρος της Ελλάδας μας, το πέτυχε η “κόρη” του η Αγγέλα με μερικές υπογραφές και την αμέριστη συμπαράσταση και βοήθεια των απογόνων των… δωσίλογων στενών συνεργατών του!!!

  2. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας.
    ( κάποια ιντερνετικά προβλήματα, με ανάγκασαν για δύο μέρες να μην έχω επαφή με την σελίδα, ας είναι. )
    ——–
    Εδώ και αυτό είναι το επίμαχο.
    Σωστά επισημαίνεις, στο άρθρο σου Κώστα, ότι όλη η ενέργεια και όλων των ασχολούμενων, καταναλώνεται στην επίδειξη-ανάδειξη της “σωστής” άποψης.
    – ” ο δικτάτορας είπε το ΟΧΙ; ο Ελληνικός λαός είπε το ΟΧΙ; ”
    ( Το σίγουρο είναι ότι, εάν ο δικτάτορας ήθελε να πεί ΝΑΙ, κανείς δεν θα τον σταματούσε.
    – Με τον ίδιο τρόπο που τα ΝΑΙ των σημερινών μαριονετών-δικτατορίσκων, δεν τα σταματάει κανείς.
    Όπως και το σίγουρο είναι ότι, εάν οι ηρωικοί προγονοί μας ήσαν τόσο “ενοχικοί”, όπως νοιώθει ο Ελληνικός λαός σήμερα, θα παρέμεναν άπραχτοι θεατές )!
    Με αυτά και αυτά λοιπόν, θα γιορτάσουμε το ηρωικό “χθές” καταπίνωντας και παραβλέποντας το υποταγμένο και δειλό “σήμερα” μας…………………..

  3. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα

    Όχι μόνο θα συμφωνήσω σε όσα παρατηρήσατε, αλλά πιστεύοντας ότι τα θέματα συνδέονται μεταξύ τους, θα επιχειρήσω να συνδέσω το προηγούμενο άρθρο (παρελάσεις) με αυτό, το επετειακού χαρακτήρα.
    Ενδεχομένως οι ¨γνώσεις¨ που στηρίχτηκα για τη συγγραφή του άρθρου να ¨βλέπουν¨ τα γεγονότα υπό το πρίσμα της ¨εθνικής συνείδησης¨. Όμως όπως σωστότατα παρατηρεί ο Ανδρέας, μια διαφορετική θέση στην Ιταλική πρόκληση, θα μπορούσε να ¨δικαιολογηθεί¨ διότι εξασφάλιζε ένα μεγάλο τμήμα του ελληνισμού. Όμως η πατριωτική θέση, σήμερα είναι καταδικαστέα. Ακριβώς το ίδιο πράγμα προσπαθούν να κάνουν με τις παρελάσεις. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι πρέπει να καταργηθούν αφού παραπέμπουν στο μεταξικό καθεστώς.
    Ψεύδονται.
    Θα παραμείνω στα γεγονότα από την σύσταση του νεοελληνικού κράτους.
    Η εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της 26ης Μαρτίου 1899, συγχαίρει τον επιθεωρητή των σχολείων Μιχαλόπουλο, ο οποίος είχε την ιδέα να παρελάσουν για πρώτη φορά στην Σταδίου χίλιοι μαθητές.
    Η ίδια εφημερίδα την 26η Μαρτίου 1914, αναφέρει ότι μαθητές παρέλασαν στον Πειραιά, το Άργος, την Λάρισα και την Κέρκυρα.
    Οι εκδηλώσεις για την εθνική εορτή το 1926, έγιναν στο Παναθηναϊκό στάδιο. Στην παρέλαση συμμετείχαν σχολεία, όμως από τη συμμετοχή του κόσμου στις εκδηλώσεις εντός του στίβου, κατέστη αδύνατη η παρέλαση.
    Αξιοσημείωτο είναι ότι καθ όλη την προαναφερόμενη περίοδο, στις εκδηλώσεις για την εθνική εορτή, συμμετείχαν και τα σωματεία εργαζομένων.
    Συμπερασματικά. Πιστεύω ότι το ¨ξερίζωμα¨ όποιας εθνικής πατριωτικής συνείδησης, στόχο έχει τον ελληνισμό και την ελεύθερη πατρίδα.

    • Ανδρέας Αέναος /

      ( Συμπερασματικά. Πιστεύω ότι το ¨ξερίζωμα¨ όποιας εθνικής πατριωτικής συνείδησης, στόχο έχει τον ελληνισμό και την ελεύθερη πατρίδα.)
      ———
      Εγκρίνοντας και επαυξάνοντας, το σχόλιο σου Κώστα, θέλω να επισημάνω και το γεγονός ότι αυτό έχει και παγκόσμιες διαστάσεις (προσπάθεια για ξερίζωμα όποιας εθνικής συνείδησης, σε πολλές χώρες και σε άλλα έθνη, κυρίως σε ανυπότακτους λαούς και “αλλοπρόσαλλες” φυλές του πλανήτη).
      Το σημαντικό όμως εδώ είναι να διαπιστώσουμε όλοι μας, σαν έθνος, αυτήν την επίθεση και να κοιτάξουμε να βρούμε όσα μας ενώνουν και προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά αυτήν την επίθεση.
      Θα επισημάνω δύο “λεπτομέρειες” σε όσα γράφω…… 1η “λεπτομέρεια”, είναι αυτό που όλοι μας έχουμε διαπιστώσει, πρόκειται καθαρά για γενοκτονία η οποία συντελείται κυρίως με οικονομικές μεθόδους (είναι μαθηματικά επιβεβαιωμένο, όσοι επιζήσουν από αυτή την γενοκτονία, δεν θα διαθέτουν μήτε γένος μήτε εθνότητα και προπαντός ίχνος ανθρώπινης αξιοπρέπειας).
      2η “λεπτομέρεια”, αυτό που έγραψα πρόσφατα ότι, εάν και εφόσον όλοι αυτοί οι φον και χερ (παπουλιαίοι-σαμαραίοι-βενιζελαίοι-κουβελαίοι και λοιπά επίορκα, με διαταγές ξένων να εκτελέσουν, καθάρματα φύγουν από την Ελλάδα όρθιοι και διορισμένοι, δεν θα έχει μείνει πίσω ζωντανός Έλληνας να μας κλάψει.

  4. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας, όσο καλή θα μπορούσε να είναι η μέρα.
    Πλημμυρισμένος με έντονα συναισθήματα ( οργή, αγανάκτηση, πικρία, μίσος, λύπης, απέχθειας ), προσπαθώ να συγκεντρώσω σε γραπτό, όλα όσα ταλανίζουν την σκέψη μου και τα συναισθήματά μου.
    – Πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου εύκολο διότι αρκετά από αυτά που σκέπτομαι, είναι “αυστηρώς ακατάλληλα” για τον “κοινό νού”.
    Ημέρα Ηρωική!…. Ημέρα Ενθύμησης Ηρωικών Προγόνων!…. Ημέρα όπου σύσσωμος ο Ελληνισμός θα έπρεπε να γιορτάζει περιχαρής και αποδίδοντας τις τιμές και την ευγνωμοσύνη στους Ήρωες Νεκρούς Πατεράδες και Μανάδες μας………….
    …Αντ αυτού; Να τα “πάρω” από την “αρχή”;
    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε αυτόν που αυτοαποκαλείται “οικουμενικός;;;πατριάρχης” (τι να εννοεί άραγες με το “οικουμενικός;;;”; και πόσα χρυσά τάλαρα να κόστισε άραγε ο “θρόνος”;), τον βλέπουμε λοιπόν να τελεί ιδιωτική δοξολογία και μάλιστα καγκελόφρακτη και φρουρούμενη από μπράβους που φορούσαν την στολή Έλληνα αστυνομικού!
    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε αυτόν, που μια ομήγυρις αλλοεθνών και αλλογενών και απογόνων δοσίλογων και γερμανοτσολιάδων, ονομάτισε “πρόεδρο της δημοκρατίας” να προΐσταται σε ένα τσούρμο επίορκων αλλοεθνών, που έκαναν σκοπό της ζωής τους την εξαφάνιση του γένους των Ελλήνων, να προΐσταται αυτών στην παρέλαση!
    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε έναν εξαθλιωμένο λαό ( ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες άνεργοι, ενάμιση εκατομμύριο εξαθλιωμένες συντάξεις, τετρακόσιες χιλιάδες άστεγοι και σιτιζόμενοι από και στα σκουπίδια, τέσσερις χιλιάδες και πλέον αυτοκτονίες, πέραν των εξακοσίων χιλιάδων αυτοί που δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το σύνολο της επικράτειας να μην έχει αύριο ), βλέπουμε λοιπόν αυτόν τον λαό να ονειρεύεται ένδοξο παρελθόν και να παραβλέπει το υπόδουλο παρόν του!
    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε και ακούμε, αυτόν που παρασταίνει τον “πρόεδρο της δημοκρατίας”, να δηλώνει ότι: “δεν γίνεται να τιμάς την ημέρα και το ένδοξο παρελθόν, προσβάλλοντας τα σύμβολα”…
    – Ένα έχω να τον διαβεβαιώσω: Δεν Υπάρχει Μεγαλύτερη Προσβολή Προς Τα Σύμβολά Μας, Από Το Να Επιτρέπουμε σε αυτόν Να Παριστάνει Τον Τιμητή Τους.
    Αντί τιμής και ευγνωμοσύνης;……………….

  5. Ανδρέας Αέναος /

    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε και ακούμε μίαν εμετική και κατάπτυστη αναμετάδοση της παρέλασης, από γλοιώδες υποκείμενο το οποίο θα αποκαλέσω και τσανακογλύφτη (ποιό άραγε το αντίτιμο της λειχίας;).
    Μία αναμετάδοση που αντί το επίκεντρό της να είναι οι μνήμη των Ένδοξων Ηρώων και η τιμή προς τις Πράξεις τους, το επίκεντρο του γλοιώδους σχολιαστού ( της δημόσιας νομισματικής τηλεόρασης), το επίκεντρό του ήταν;…… ο υποτελής-αλλοεθνής εξ υπηρέτης των γερμανικών εντολών.
    Αντί τιμής και ευγνωμοσύνης;…………

  6. Ανδρέας Αέναος /

    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπουμε ως ανίσχυροι θεατές το σαρκίο μας, βλέπουμε το θλιβερό κουφάρι μας να περιφέρεται σαν μιαρός επαίτης τις οδούς και τις στράτες, ευρωπαϊκές και διεθνής, σαν μιαρός επαίτης να ψελλίζουμε τα:
    1ον ” Την εγκληματική ληστεία του πλούτου και της οικονομίας μας, από τους στυγερούς δολοφόνους γερμανούς ναζί, να βαφτίζουμε εύσχημα ως “κατοχικό δάνειο”…. δάνειο;;;”
    2ον ” Αποζητούμε, απεγνωσμένα, να συναγελαζόμαστε και να είμαστε ίσιοι με τους στυγερούς δολοφόνους γερμανούς ναζί, να συντρώγωμε και να συναποφασίζουμε, το μέλλον μιας τάχα μου δυνατής και ενωμένης ευρώπης, με στυγερά αποβράσματα που αποκαλούν το συμμάζεμα του συνονθυλεύματος τους γερμανία.”
    Είμαστε σίγουροι; Αυτό θέλουμε;
    – ΚΑΙ για να προλάβω όσους ψελλίσουν για: ” Άλλο το παρελθόν και άλλο το παρόν; “, ” Δεν χτίζεις μέλλον, κολλημένος στο παρελθόν; ” και διάφορα άλλα περί δημοκρατίας; συγχωρητικότητας; …….. Συμπαθάτε με δεν θα “πάρω”, χόρτασε αργασμούς το τομάρι μου.
    – ΚΑΙ για να προλάβω όσους κατάπτυστα πουν τα: ” δεν μπορούμε να τα βάλλουμε με τις υπερδυνάμεις; “, ” τώρα είμαστε στην ίδια πλευρά; ” και όλα τα συναφή που θα χαρακτήριζαν άτοπες και άσκοπες τις επαναστατικές ενέργειες και τις απαιτήσεις μας, για να προλάβω λοιπόν θα τονίσω και θα υπενθυμίσω……. Άσκοπες; και Άκυρες; ήσαν οι Ένδοξες στιγμές που ο “μικρός” και ουσιαστικά άοπλος Ελληνικός στρατός έτρεπε σε άτακτη φυγή τις “τρομερές” ορδές του φασίστα μουσολίνι στην Πίνδο, στην Κορυτσά, στο Σιδηρόκαστρο, στο Τεπελένι και παντού εκεί που ο φασίστας μουσολίνι είχε όνειρα;…. Άσκοπες; και Άκυρες; ήσαν οι ένδοξες στιγμές των Υπερασπιστών στα οχυρά Ρούπελ;…. Άσκοπες; και Άκυρες; ήσαν οι στιγμές στην Μάχη της Κρήτης;…. Άσκοπες; και Άκυρες; ήσαν οι στιγμές της Εθνικής Αντίστασης;
    Αντί τιμής και ευγνωμοσύνης;…………

  7. ΚΑΧΥΠΟΠΤΟΣ /

    Καλησπέρα/

    Ίσως λιγοστέψει η πίκρα

    http://www.youtube.com/watch?v=UZL_-uPieoI&feature=youtu.be

  8. Ανδρέας Αέναος /

    Καλημέρα σας.
    Φίλε ΚΑΧΥΠΟΠΤΕ, σε ευχαριστώ για την προσπάθεια σου να μετριάσεις την πικρία μου.
    Το παραπάνω οπτικοακουστικό θέμα, καθώς και η γνώση που έχω για τον σεβασμό που απολαμβάνει η Ελλάδα μας στην παγκόσμια κοινότητα, εξ αντιθέτου αυξάνει την πικρία στην γνώση του να απολαμβάνεις παγκόσμιο σεβασμό και να επιτρέπεις σε αλλογενή-αλλοεθνή ελληνόφωνα σκουλήκια, να σε διαφεντεύουν και να καθορίζουν το ύφος, το ήθος και την οντότητα σου σαν λαός.

  9. Ανδρέας Αέναος /

    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. βλέπαμε πλέον του τριημέρου τις οθόνες των τηλεοράσεων μας να πλημμυρίζουν με το ξεκατίνιασμα και για κομματοδουλικές σκοπιμότητες, το ξεκατίνιασμα δύο υποτελών στις διαταγές των ξένων αφεντάδων!
    Το ξεκατίνιασμα δύο υποτιθέμενα “πολιτειακών ανδρών” (μόνο που δεν με έχουν ενημερώσει, εάν προτιμούν φούξια κιλοτάκι).
    – Εύγε…. θα επιμείνω… ” Δεν Υπάρχει Μεγαλύτερη Προσβολή Προς Τα Σύμβολά Μας, Από Το Να Επιτρέπουμε σε αυτούς Να Παριστάνουν Τον Τιμητή Τους.”

  10. Ανδρέας Αέναος /

    Αντί της τιμής και της ευγνωμοσύνης βλέπουμε…. είδαμε την πιό ξενόδουλη έκφανση της πολιτικής, κατά τα τελευταία 40 χρόνια ( ηγεσία ΠΑ.ΣΟ.Κ. και χειρότερα τον φον βενιζέλεν-τούρκο-ογλού ), είδαμε και ακούσαμε τους ξενόδουλους να παραδίδουν μαθήματα εθνικοφροσύνης, φτύνοντας και ασελγώντας τους Ήρωες Νεκρούς Γονείς μας.
    – – Εύγε…. θα επιμείνω… ” Δεν Υπάρχει Μεγαλύτερη Προσβολή Προς Τα Σύμβολά Μας, Από Το Να Επιτρέπουμε σε αυτούς Να Παριστάνουν Τον Τιμητή Τους.”

  11. Βελζεβούλης /

    Λοιπόν σκασμός και τα κεφάλια μέσα…
    Βαρέθηκα να σας ακούω, αλλά προ παντός να δια βάζω στη σκέψη σας, (γιατί… πώς να το κάνουμε?… σαν Βελζεβούλης… έχω κι αυτό το χάρισμα), να αναρωτιέστε τι εξέλιξη θα είχατε αν ο Μεταξάς την 28η Οκτωβρίου 1940, είχε απαντήσει ΝΑΙ στους βάρβαρους εισβολείς.
    Έτσι φρόντισα εχθές, 28η Οκτωβρίου 2013, ακριβώς σαν εκείνη την ημέρα, να σας οργανώσω μια… όπως θέλετε ονομάστε την… (θλιβερή? Αισχρή? Εφιαλτική?… Ρεαλιστική μήπως???), όπως τέλος πάντων σας «χαϊδεύει» τα’ αυτί… ζωντανή αναπαράσταση, διασκευασμένη και επικαιροποιημένη, ως την ανάλογη και αντίστοιχη επί το θετικό της σενάριο, κομμένη και ραμμένη ακριβώς στα μέτρα των γνήσιων απογόνων των δωσίλογων της εποχής εκείνης, των γιαλατζί «ελλήνων πατριωτών», των αυτοαποκαλούμενων και «σωτήρων».
    Τους κάλεσα λοιπόν στο τεράστιο, το απέραντο «κτήμα» μου, (την κόλαση εννοείται) και τους είπα να πάρουν ότι υλικό χρειάζονταν για την περίσταση… και τι διάλεξαν λέτε οι… «Αντιπαλόφοβοι»???
    Εδώ σας θέλω… άντε ντεεεεε… άντε ας το πάρει ο… Αχέροντας! (μεταξύ μας… «ξέφραγο αμπέλι»… μου την άφησαν την κολασούλα μου…)…
    …κάγκελο για κάγκελο δεν έμεινε… πιστέψτε με… ούτε για δείγμα σας λέωωωω…
    Αλλά μη μου πείτε ότι δεν ήταν επιτυχημένη η παράσταση που… «είδατε»… κλεφτά από… τους δέκτες σας???
    Υπερπαραγωγή!!!
    Με τα επίσημα σκουλήκια τηηηης, με την επικεφαλής σκουληκαντέραααα, τους γλοιώδεις γυμνοσάλιαγκεεεες κλπ. ερπετά… να καμαρώνουν ως γύφτικα σκεπάρνια σε πριβέ για λογαριασμό τους παρέλαση, (μην παραξενεύστε που στέκονταν όρθια… για τις ανάγκες της πρεμιέρας μου ζήτησαν και τους φόρεσα… «ξυλοπόδαρα»), τους μπράβους υποτακτικούς να… τηρούν την «ιδιωτική τάξη», τους ευνούχους αστεράτους «αμυντικούς», να πασχίζουν πίσω απ’ τα σκουλήκια να πετύχουν μια «μουράτη» θέση στο τηλεοπτικό πλάνο, (να ‘χουν να θυμούνται τα… χάλια τους), «σφυρίζοντας» αδιάφορα, τους εξαιρετικά για την περίσταση «ενημερωμένους κουκουλοφόρους παρλαπίπες» ομιλητές των τσοντοκάναλων, να περιγράφουν τις ιστορικές «μνήμες» μπερδεύοντας την βούρτσα… κλπ!
    Αααα να! Κάπου εκεί στο βάθος, (αλλά για πολυυυύ βάθος μιλάμε), διακρίνω και εσάς να παρακολουθείτε τα «τεκταινόμενα»…
    …Που να πλησιάσετε έρημοιοιοιοιοιοι… με τόσο κάγκελοοοο???
    Σας βλέπω σαν…
    …σαν αδιάφορους?… σαν τρομαγμένους?… σαν βολεμένους ίσως??? Θα μπορούσε κανείς να πει κι έτσιιι… αλλάααα…
    Μπάααα!
    Μάλλον σαν… ηλίθιους σας κόβωωωω, αν λάβω υπ’ όψιν μου την αποχαυνωμένη φάτσα σας, και το περιστασιακό χαζόγελο της αμηχανίας… της φοβίας…
    …τέλος πάντων… μόνο για «Γνήσιους Υπερήφανους Έλληνες» δεν σας κόβω!!!
    Αλλά αφού εσάς σας αρέσει η… βοϊδόπ… περί ορέξεωωως… κολοκυθόπιτα βρε «αδελφέ», που… συνηθίζεται!
    Αφού μου ήλθε στο μυαλό, (να… μα τη… γυναίκα του «αντίπαλού» μου σας λέω), μιας και δεν σας βλέπω να αντιδράτε καθόλου… να την καθιερώσω πλέον την παράσταση ως… μόνιμη εκδοχή…
    …που να κουβαλάνε τώρα και οι… μπιστικοί μου τα κάγκελα πίσω στο «κτήμα»…
    …ίσως – ίσως να εμπλουτίσω την… ατμόσφαιρα και με λίγο «άρωμα», μόνιμης γνήσιας Γερμανικής μπότας στο… σβέρκο, να ‘χει και σασπένς!!!
    Αν επιμένετε ότι σας ενθουσιάζει το… κλίμα… να το εφαρμόσω σε καθημερινή βάση… δεν με χαλάει…
    Μην είστε αχάριστοι όμως… να το θυμάστε όταν με το… κακό συναντηθούμε και αρχίσει το… παζάρι!
    Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω, προκειμένου να σας δω… «πανευτυχείς»???
    Άϊντε… να σας αφιερώσω κι ένα χαρακτηριστικό για την περίσταση… άσμα!!!

    http://www.youtube.com/watch?v=oQobh5xmRJI&feature=youtu.be

  12. Κώστας Ναξάκης /

    Καλησπέρα
    Εγώ πάλι θέλοντας να συνδέσω τις σκέψεις σας, παρατήρησα ότι μάλλον δεν θέλουν να αφήσουν τον ελληνικό λαό, (¨βελζεβούλη¨) να αισθανθεί εθνικά υπερήφανος. Διότι ενώ θα έπρεπε να μας ενώσουν οι θυσίες των προγόνων μας, ¨βγήκαν¨ απόγονοι πολιτικών, να αποπροσανατολίσουν. Ο πρώτος, (Τζιτζικώστας) ή από πολιτική ηλιθιότητα ή προκειμένου να μαζέψει κάποια απομεινάρια, εφήρμοσε το γνωμικό των προγόνων μας (φίλε καχύπτοτε) ¨δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται¨. Ο δεύτερος, (αυτός ο χοντρός που ορμούσε στο νταμπλά με τα κουλούρια) θέλησε να δώσει άλλοθι στις ΗΠΑ, λέγοντας (καλά πόσο μ…..ς είναι) ότι όταν ήταν υπουργός εξωτερικών, παρακολουθούσε από το γραφείο του τις πρεσβείες των ΗΠΑ. Έχοντας γνώση λοιπόν ότι τον παρακολουθούσαν τον ξεφτιλισμένο, παρέδωσε τον Κούρδο ηγέτη στα αφεντικά του που πολλές φορές από τότε έχει ευχαριστήσει. Η ερώτηση λοιπόν του Ανδρέα ¨πότε θα πάψουμε να ήμαστε υπερήφανοι για τους προγόνους μας και να προσπαθήσουμε να κάνουμε περήφανους τους απογόνους μας¨ γίνεται εντονότερη.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *