Εργατική (;) Πρωτομαγιά…

   Αθήνα  1/5/2014

   “Εργατική” Πρωτομαγιά σήμερα, παγκόσμια εορτή των απανταχού ελεύθερων εργαζομένων!

   Επέτειος μιας αιματοβαμμένης απεργίας του 1886, που οργάνωσαν τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγου, του μεγαλύτερου βιομηχανικού τότε κέντρου των Η.Π.Α., για τη διεκδίκηση των σημαντικότερων εργατικών δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων η οκτάωρη εργασία και με σύνθημα, “Οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες ανάπαυση και οκτώ ώρες ύπνο”.

   Την 1η Μαΐου του 1886 στις Η.Π.Α., περίπου 400.000 (τετρακόσιες χιλιάδες) άνθρωποι συμμετείχαν συνολικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις και στο Σικάγο περισσότεροι από 80.000 (ογδόντα χιλιάδες), άνδρες, γυναίκες και παιδιά, διαδήλωναν ειρηνικά στην πλατεία Haymarket.

   Χωρίς καμία αιτία, ο επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων, (1.350 αστυνομικοί με βαρύ οπλισμό οπλοπολυβόλων), δίνει εντολή να διαλυθεί η συγκέντρωση ενώ μια βόμβα ξαφνικά, σκάει πλησίον των αστυνομικών.

   Οι αστυνομικοί αρχίζουν να κτυπούν και να πυροβολούν αδιακρίτως το πλήθος, δημιουργώντας εμπόλεμη ατμόσφαιρα εκ της οποίας προέκυψαν σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις, οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει γνωστός ο πραγματικός αριθμός των νεκρών, από τους αμέτρητους τραυματίες οι οποίοι υπέκυψαν στα τραύματά τους αργότερα.

   Συνελήφθησαν οκτώ διαδηλωτές και δικάστηκαν, εκ των οποίων 4 (τέσσερις) καταδικάστηκαν σε θάνατο και ένας αυτοκτόνησε μέσα στη φυλακή.

   Η διεθνής δημοσιότητα που έλαβε η δίκη των συλληφθέντων, έγινε αφορμή να καθιερωθεί ως εργατική εορτή η 1η Μαΐου και συμβολικά ονομάσθηκε, “Εργατική Πρωτομαγιά”.

   Η Πρωτομαγιά στην Ελλάδα, συνδέθηκε με πολλά δυσάρεστα γεγονότα και σε διαφορετικές χρονολογικές περιόδους, οι οποίες άφησαν πίσω τους ανεξίτηλα σημάδια πόνου και θλιβερών αναμνήσεων, αλλά και κατακτήσεων.

   Η πρώτη Πρωτομαγιάτικη διαδήλωση, έγινε το 1892 από τον σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Το 1893, 2.000 (δύο χιλιάδες) περίπου διαδηλωτές, διαδήλωσαν με αιτήματα, οκτάωρη εργασία, Κυριακάτικη αργία και κρατική ασφάλιση για όσους υπέστησαν εργατικό ατύχημα.

   Το 1894, η μεγάλη διαδήλωση που οργανώθηκε από τον Σταύρο Καλλέργη με τα ίδια αιτήματα, κατέληξε με την σύλληψη 10 (δέκα) διαδηλωτών, ενώ αργότερα τον Αύγουστο συνελήφθη και ο Σταύρος Καλλέργης.

   Το 1936 στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή γεγονότα που ξεκίνησαν από καπνεργάτες τον Φεβρουάριο, έπειτα από κατάληψη εργοστασίου και μετά την απόρριψη αιτημάτων των εργαζομένων, καπνεργάτες από άλλα εργοστάσια σε ένδειξη συμπαράστασης, οργάνωσαν πολλές μικρές συγκεντρώσεις ομιλίας σε όλη την πόλη. Στην συγκέντρωση που έγινε στη διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου, σκοτώθηκε αδιευκρίνιστος αριθμός εργατών, (7-8), από πυροβολισμούς ανδρών της χωροφυλακής και από τότε στο σημείο αυτό, έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη.

   Με την ίδια μέθοδο των πυροβολισμών, προσπάθησαν να διαλύσουν και τις υπόλοιπες συγκεντρώσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε περίπου 12 (δώδεκα) νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

   Η δολοφονίες των εργατών, έγιναν πηγή έμπνευσης του Γιάννη Ρίτσου για τη δημιουργία του “Επιταφίου”.

   Το 1944, η “εργατική” Πρωτομαγιά σημαδεύτηκε επίσης και πνίγηκε από το αίμα 200 (διακοσίων) Ελλήνων ανδρών, οι οποίοι εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις κατοχής των βαρβάρων στην Καισαριανή και μας άφησαν μία ακόμη πικρή ανάμνηση.

   Αυτά είναι λίγα από τα σημαντικότερα γεγονότα των επετείων της Πρωτομαγιάς που συνδέθηκαν με την Ελλάδα μας και έμειναν χαραγμένα στη μνήμη όσων τα έζησαν, η όσων τα άκουσαν από τους γονείς και τους παππούδες τους.

   Τώρα ίσως αναρωτηθείτε ποιος λόγος με οδήγησε σήμερα να περιγράψω τα ανωτέρω γεγονότα αφού λίγο έως πολύ, τα γνωρίζουμε όλοι.

   Τα ανωτέρω περιγραφόμενα γεγονότα λοιπόν, θέλω να τονίσω πως έχουν συνδεθεί, είτε το θέλουμε, είτε όχι, με σκληρούς αγώνες, με θυσίες, με ιδρώτα και αίμα και έχουν παγκοσμίως καθιερώσει επάξια ως Εορτή την Πρωτομαγιά.

   Μια Εορτή σαν αυτή, αξίζει να την τιμούν άνθρωποι αντάξιοι των προγόνων μας, άνθρωποι που ξέρουν να τιμούν και να αγωνίζονται για την υπεράσπιση της άδικα αιματοβαμμένης κληρονομιάς που βρήκαν από τους Πατεράδες και τους Παππούδες τους, άνθρωποι που δεν διστάζουν στιγμή να δώσουν εάν χρειαστεί, τους ίδιους η ακόμα και πιο σκληρούς αγώνες, να δώσουν την ίδια τους τη ζωή για την ελευθερία τους και την Δημοκρατία, διαφορετικά μάλλον αμαυρώνουν, απαξιώνουν εντελώς την ιστορική αξία αυτής της Εορτής!

   Και τώρα στο δια ταύτα :

   Οι Άνθρωποι που έγιναν αφορμή για να καθιερωθεί η Πρωτομαγιά ως παγκόσμια Εορτή και μάλιστα ως εργατική, έδωσαν το αίμα τους στον αγώνα για μια Ανθρώπινη ζωή, διεκδικώντας μεταξύ άλλων οκτάωρη εργασία, Κυριακάτικη αργία, κρατική ασφάλιση, ελευθερία, Δημοκρατία, κλπ!

   Εμείς παραδώσαμε σχεδόν αμαχητί μέσα σε τρία, άντε τέσσερα χρόνια, όλα όσα οι πρόγονοί μας κέρδισαν με σκληρούς αιματηρούς αγώνες, επί σειράς δεκαετιών, προσφέροντας  την ίδια τους τη ζωή… για να κληροδοτήσουν μία “Ηλιόλουστη Ημέρα” στις επόμενες γενιές.

   Δηλαδή είμαστε εντελώς ανάξιοι, να διαφυλάξουμε ακόμη και αυτά που βρήκαμε έτοιμα, πόσο μάλλον να αγωνισθούμε για να προσφέρουμε ένα καλύτερο μέλλον στις επόμενες γενιές!

   Τι κατεβαίνουμε να εορτάσουμε εμείς την ημέρα της εργατικής Πρωτομαγιάς;;;

   Την δεκαοκτάωρη “ημιαπασχόληση” που καταφέραμε να “κερδίσουμε” μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια με την συναίνεσή μας, η τουλάχιστον με την δειλή ανοχή μας;;;

   Την κατά το μεγαλύτερο ποσοστό ανασφάλιστη ωρομίσθια ημιαπασχόληση και εκ περιτροπής, καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο και για 365 (τριακόσιες εξήντα πέντε) ημέρες το χρόνο, (όταν φυσικά υπάρχει), συμπεριλαμβανομένων Κυριακών και υποτιθέμενων αργιών;;;

   Την ανεργία που επιτρέψαμε στους αιωνίους εχθρούς μας, τους βάρβαρους και απολίτιστους αιμοσταγείς δολοφόνους των λαών της Ευρώπης, να επιβάλλουν στον Ελληνικό Λαό;;;

   Την βίαιη και άτακτη μετανάστευση του πιο αξιόμαχου και γόνιμου, (25 έως 45 ετών περίπου), πληθυσμού του Έθνους μας λόγω ανεργίας;;;

   Την μεθοδευμένη αλλοίωση, (σαλαμοποίηση), του Ελληνικού Έθνους με την προσχεδιασμένη αθρόα εισροή χιλιάδων παρανόμων μεταναστών, τους οποίους νομιμοποιούν εκ των υστέρων οι προδότες του Ελληνικού Έθνους;;;

   Την ελευθερία που αμαχητί καθισμένοι στον αναπαυτικό μας καναπέ κληρονομήσαμε και που επίσης αμαχητί από τον αναπαυτικό καναπέ μας εκχωρήσαμε εν μία νυκτί, σ’ αυτούς που κατάσφαξαν τους προγόνους μας οι οποίοι δίνοντας τη ζωή τους μας την Δώρισαν;;;

   Μήπως… λέω μήπως τελικά, εκτός από ανάξιοι απόγονοι των καθ’ όλα Άξιων Προγόνων μας, είμαστε και παντελώς Άχρηστοι;;;

   Μήπως… λέω μήπως τελικά, έχουμε “επαναπαυθεί” στο ραχάτι μας και προσπαθούμε να ξεζουμίσουμε ό,τι απέμεινε από την κληρονομιά μας, καπηλευόμενοι ασύστολα την Ιστορία “μας” και τον Άξιο Ηρωισμό των προγόνων μας;;;

   Μήπως… λέω μήπως τελικά, εμείς νομίζουμε ότι γεννηθήκαμε μόνο για να… Γιορτάζουμε;;;

   Μήπως… λέω μήπως τελικά, δεν αξίζουμε όσο επιβάλλεται για να είμαστε… Έλληνες;;;

   Εάν πραγματικά θέλουμε να είμαστε Έλληνες, θα πρέπει να επισκεφθούμε το συντομότερο τον πλησιέστερο καθρέπτη μας και ας φανούμε, έστω και για μία φορά βρε αδελφέ, ειλικρινείς τουλάχιστον με τον εαυτό μας και ας ρωτήσουμε αυτόν που θα αντικρίσουμε απέναντί μας:

   Έχουμε πράξει όπως και όσο οφείλουμε το καθήκον μας απέναντι στην Ελλάδα μας και το Έθνος μας;;;

   Έχουμε πράξει όπως και όσο οφείλουμε το καθήκον μας για να μην ατιμάσουμε την μνήμη των προγόνων μας;;;

   Έχουμε πράξει όπως και όσο οφείλουμε το καθήκον μας απέναντι στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας για να τους εξασφαλίσουμε ότι εξασφάλισαν οι γονείς μας και οι παππούδες μας σ’ εμάς;;;

   Εάν προσπαθήσουμε να ξεγελάσουμε ακόμη και τον εαυτό μας, τότε ναι… δεν αξίζει να είμαστε Έλληνες, αφού οι πλάτες και τα πόδια μας, αλλά περισσότερο απ’ όλα η ψυχή μας, δεν αντέχουν να σηκώσουν μια τόσο βαριά κληρονομιά, πίσω από την οποία εμείς, προσπαθούμε απεγνωσμένα να καλύψουμε την γύμνια και την δειλία μας, χαρακτηριστικά που δεν ταιριάζουν στους πραγματικούς Έλληνες!

   Εάν σταθούμε πραγματικά ειλικρινείς απέναντί του και αναγνωρίσουμε τα σφάλματά μας και τις παραλήψεις μας, τότε υπάρχει ακόμα καιρός…

…ποτέ δεν είναι αργά!

   Μέχρι τότε όμως, όσοι από εμάς αποφασίσουμε να γιορτάζουμε κάθε Εορτή Ιστορικής μνήμης, καλό θα είναι να προσέχουμε μην σκοντάψουμε στα κόκκαλα των προγόνων μας, τα οποία θα πεταχτούν τρίζοντας έξω απ’ τα χώματα και γκρεμοτσακιστούμε!

 

Ιωάννης Αχιλ. Χάρχαλος

Αέναος Έλληνας Μαχητής

2 comments

  1. Ναξάκης Κώστας /

    Καλησπέρα.

    Ο δικός μου καθρέπτης αποκαλύπτει ότι προτίμησα την εορτή των ανθέων, αντί της απόδοσης τιμής σε εκείνους που φρόντισαν να είμαι αξιοπρεπής και ελεύθερος. Βολεύτηκα στην καλοζωία που μου εξασφάλισαν με το αίμα τους, όπλο στη σύγχρονη μέθοδο χαύνωσης και δημιουργίας αταξικής συνείδησης. Δέχτηκα να ανήκω σε κλάδο και όχι σε τάξη, φαινόμενο διάσπασης της μάζας και της εύκολης διαχείρισής της. Μήπως άργησα στην αυτοκριτική μου; Ποτέ δεν είναι αργά αρκεί να είμαστε ειλικρινείς και διαθέσιμοι.

  2. ΚΑΧΥΠΟΠΤΟΣ /

    Καλημέρα

    Να κεράσω και εγώ κάτι για το θέμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *