Αποζημιώσεις-«δάνειο»: Εξηγώντας τη γερμανική «αλλεργία»

Ἀθῆνα 14 Ἀπριλίου 2013

Ἀναδημοσίευσι ἀπὸ τὸ DefencePoint. gr

 

Του Ζαχαρία Μίχα
Διευθυντή  Μελετών Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ISDA

Ποιοι είναι άραγε οι λόγοι που οι Γερμανοί παθαίνουν… αναφυλαξία όταν η συζήτηση πηγαίνει στα χρέη της χώρας τους από το αιματοβαμμένο παρελθόν της, συμπεριφερόμενοι με έκδηλο εκνευρισμό, όπως αποδεικνύει η εσπευσμένη παρέμβαση για το θέμα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; Είναι οικονομικοί οι λόγοι ή μήπως η εξήγηση είναι πιο πολύπλοκη;

Στο θέμα λοιπόν των πολεμικών αποζημιώσεων (από τους δύο παγκοσμίους πολέμους) και του κατοχικού δανείου που ανακινήθηκε τελευταία μετά το πόρισμα της επιτροπής εμπειρογνωμόνων και την εκπεφρασμένη πρόθεση της Ελλάδας να διεκδικήσει όσα της οφείλονται, εάν αποδειχθεί ότι οι ισχυρισμοί της χώρας μας έχουν νομική βάση, αισθάνθηκε την ανάγκη να τοποθετηθεί ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Μιλώντας στην εφημερίδα «Neue Osnabrücker Zeitung» επιχείρησε έξυπνα να κάνει αυτό που εύκολα είχαν οι πάντες προβλέψει: Να συνδέσει τις διεκδικήσεις με την οικονομική κρίση, παίζοντας ένα ύπουλο όσο και κατανοητό επικοινωνιακό παιγνίδι, με σκοπό να εμφανίσει την Ελλάδα ότι προσπαθεί να ξεφύγει από τη λιτότητα και τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, «βάζοντας χέρι» στην τσέπη των «νοικοκυραίων» Γερμανών.

«Θεωρώ ότι τέτοιες δηλώσεις είναι ανεύθυνες. Πολύ πιο σημαντικό από το να οδηγούνται οι άνθρωποι στην Ελλάδα σε εσφαλμένη κατεύθυνση θα ήταν να τους εξηγήσει και να τους διαφωτίσει κανείς για τον δρόμο προς τις μεταρρυθμίσεις και να τους συνοδεύσει σε αυτήν την πορεία. Η Ελλάδα έχει επιτύχει πολλά μέχρι τώρα, αλλά έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει. Και από αυτόν τον δρόμο δεν πρέπει να αποπροσανατολίζεται. Σε ό,τι αφορά τις αξιώσεις για καταβολή αποζημιώνω δεν βλέπω καμιά ελπίδα, γιατί το ζήτημα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από καιρό», είπε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Την απάντηση στον Σόιμπλε έδωσε το υπουργείο Εξωτερικών και ο υπουργός, Δημήτρης Αβραμόπουλος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου:

«Κανένας συσχετισμός δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να υπάρξει, ανάμεσα στις μεταρρυθμίσεις που γίνονται στην Ελλάδα και στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων. Άλλωστε, οι γερμανικές αποζημιώσεις είναι θέμα που έχει αναδειχθεί εδώ και πολλά χρόνια από την Ελληνική Πολιτεία. Το εάν έχει λήξει ή όχι η υπόθεση αυτή το καθορίζει η διεθνής δικαιοσύνη, καθώς από τη φύση του, το θέμα αυτό άπτεται του διεθνούς δικαίου και των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων. Η Ελλάδα δεν ‘αποπροσανατολίζεται’ από την πολιτική των μεταρρυθμίσεων, παρά τις μεγάλες θυσίες που βαρύνουν στους ώμους του ελληνικού λαού.»

Παράλληλα, σε ενημερωτικό έγγραφο που όπως έγινε γνωστό έχει διαβιβαστεί από τις 5 Απριλίου στη Βουλή, με αφορμή την απάντηση σε ερώτηση που είχε καταθέσει ο ανεξάρτητος βουλευτής, Νίκος Νικολόπουλος, ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρει: «Η Ελληνική Κυβέρνηση όπως έπραξε και στο ζήτημα των αποζημιώσεων των οικογενειών των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου, παρεμβαίνοντας στη διαφορά μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, διατηρεί το δικαίωμα να ανακινήσει έτερες πτυχές των γερμανικών αποζημιώσεων, τη στιγμή που θα κρίνει καταλληλότερη προς τούτο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το σύνολο των παραμέτρων».

Στο έγγραφο, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ξεκαθαρίζει επίσης ότι «ανοικτό και διακριτό από το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων, παραμένει επίσης το θέμα του κατοχικού δανείου, το οποίο η Τράπεζα της Ελλάδος υποχρεώθηκε να συνομολογήσει με τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις κατοχής».

Γιατί λοιπόν αντιδρά έτσι η Γερμανία; Σίγουρα, τα ποσά δεν είναι μικρά και αντιλαμβάνεται ότι η νομική, πολιτική και ηθική της θέση είναι αρκούντως δύσκολη για μια σειρά από λόγους. Και μισό τρισεκατομμύριο ευρώ να αποδειχθεί ότι είναι στο σύνολό του το ποσό που θα πρέπει να επιστρέψει, δεν αντιστοιχεί παρά σε μερικούς μόνο μήνες εξαγωγών της βιομηχανίας της που επωφελούνταν – μέχρι στιγμής, για το μέλλον δεν θα παίρναμε και όρκο… – από την κρίση. Άλλες είναι οι στενοχώριες για τη γερμανική κυβέρνηση που αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα δεν είναι πλέον τόσο απλά.

Το πρώτο πρόβλημα αφορά τις επερχόμενες εκλογές, καθώς καλείται να «χειραγωγήσει» το ζήτημα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην πλήξει τους Χριστιανοδημοκράτες και αμφισβητήσει την πολιτική πρωτοκαθεδρία τους στη χώρα. Σίγουρα, μια «σθεναρή στάση» θα μπορούσε θεωρητικά να δώσει την εντύπωση μιας κυβέρνησης ισχυρής που προασπίζει τα συμφέροντα του γερμανικού λαού. Υπάρχει όμως κι άλλη ανάγνωση…

Εάν κανείς παρατηρήσει τη γερμανική αντίδραση σε κάθε θέμα που θέτει προς το Βερολίνο το Ισραήλ, από την επιδότηση κατασκευής οπλικών συστημάτων και το μπλοκάρισμα πώλησης άλλων σε χώρες που θεωρητικά ή πραγματικά αποτελούν απειλή εθνικής ασφαλείας για το εβραϊκό κράτος, προκύπτει ότι το συναίσθημα συλλογικής ενοχής για το Ολοκαύτωμα είναι ακόμα ζωντανό στη σκέψη της γερμανικής πολιτικής ηγεσίας και της κοινωνίας.

Αυτό αποδεικνύεται και από την έντιμη σε γενικές γραμμές στάση των γερμανικών μέσων ενημέρωσης που έχουν αποδείξει σε πολλές περιπτώσεις ότι δε διστάζουν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους όταν προκύπτουν ακόμα και τα πιο δύσκολα θέματα που εκθέτουν τη χώρα. Εάν λοιπόν αυτό ισχύει, τότε εγείρεται ένα θέμα δύο μέτρων και δύο σταθμών το οποίο με τους κατάλληλους επικοινωνιακούς χειρισμούς σε διεθνές επίπεδο η Ελλάδα μπορεί να το αξιοποιήσει δεόντως. Προφανώς επιβάλλεται αρθρογραφία των κορυφαίων πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων της χώρας στις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου που θα δείξουν μέγιστο ενδιαφέρον, είτε λόγο του ενδιαφέροντος της υπόθεσης είτε για λόγους που θα εξηγήσουμε στη συνέχεια.

Κατά συνέπεια, τίθεται ένα ζήτημα στρατηγικής για τη γερμανική πλευρά, εάν βρεθεί αντιμέτωπη με μια ελληνική «επικοινωνιακή καταιγίδα» η οποία θα εξηγεί τις ελληνικές θέσεις, με βάση στοιχεία που δεν είναι καθόλου ευνοϊκά για τη Γερμανία, που προβάλλεται ως – και είναι – η ηγέτιδα δύναμη της ενωμένης Ευρώπης. Μια χώρα η οποία επωφελήθηκε δεόντως από τη γαλαντομία των νικητών, στο «στρατόπεδο» των οποίων βρισκόταν κάποτε και η Ελλάδα, εξερχόμενη όμως από τον πόλεμο κατεστραμμένη. Το ζήτημα στρατηγικής που εγείρεται είναι πόσο μεγαλύτερο είναι το κόστος από την υπενθύμιση όλων αυτών που οι Γερμανοί θέλουν να ξεχάσουν και στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν κάνει γενναία αυτοκριτική για το παρελθόν τους.

Το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα όμως ανάγεται στο γεωπολιτικό επίπεδο. Πώς θα φαινόταν στους Γερμανούς, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίσουν το θέμα ως ευκαιρία για να «στριμώξουν» τους Γερμανούς για την «αυθάδεια» που επιδεικνύουν τα τελευταία χρόνια, συμπεριφερόμενοι με σκαιότητα απέναντι στον εκάστοτε Αμερικανό υπουργό Οικονομικών όταν τους τονίζεται ότι «τραβούν το σκοινί» επικίνδυνα με την πολιτική τους απέναντι στον ευρωπαϊκό νότο, θέτοντας σε κίνδυνο τη διεθνή οικονομία, μέσω της άρνησης ουσιαστικά να συντονίσουν τα βήματά τους με αυτά των υπερατλαντικών τους εταίρων;

Και οι εταίροι αυτοί δεν είναι τυχαίοι… έχουν παίξει ρόλο στη γερμανική Ιστορία και τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων που επιτρέπει σήμερα στους Γερμανούς να έχουν τη θέση που έχουν στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο καταμερισμό ισχύος είτε διαγράφοντας τεράστιο μέρος του χρέους τους, είτε επιτρέποντας στον πληθωρισμό να κάνει τη δουλειά του, ενώ οι ίδιοι σήμερα αρνούνται να συζητήσουν είτε για Ευρωομόλογα είτε για την ανοχή υψηλότερου πληθωρισμού και χαμηλότερης αξίας στο ευρώ (μη φανταστούμε τίποτα «τρελά» νούμερα) για να διευκολυνθούν οι «αμαρτωλοί» νότιοι να συνέλθουν.

Κι ενώ οι εταίροι τους κάποτε έβαλαν τόσο «νερό στο κρασί» τους που… δεν πινόταν για να τους βοηθήσουν, αυτοί σήμερα δε ρίχνουν ούτε σταγόνα, αφήνοντας έτσι όμως την επιτυχία που άλλοι τους χάρισαν να τους «μεθύσει» και συμπεριφέρονται με τη νοοτροπία ανάλγητου ηγεμόνα… Ο αγαπητός οπαδός της «οικονομικής ορθοδοξίας», υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, μιας χώρας που παραδοσιακά αποσταθεροποιούσε την Ευρώπη θα πρέπει να αντιληφθεί ότι θα αποβεί σε βάρος της χώρας του να ξεχνά.

Αυτό που ξεχνά και αυτός και η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου στη Γερμανία, δεν ξεχνούν οι υπόλοιποι δεν έχει σχέση με το οικονομικό, αφού όσο και να μην το αντιλαμβάνονται πολλοί, παρέμενε, παραμένει και θα παραμένει υποενότητα του γεωπολιτικού παράγοντα, των παγκοσμίων ισορροπιών, των οποίων η οικονομική ισχύς είναι ένας μόνο παράγοντας ισχύος και μάλιστα βαρύτατα εξαρτώμενος από άλλες παραμέτρους. Ποιο είναι αυτό;

Η χώρα του ήταν, είναι και θα παραμείνει πολύ μεγάλη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, τόσο μεγάλη ώστε να προκαλεί αστάθεια όσο δεν υπάρχει η φρόνηση διαχείρισης αυτής της ισχύος με τρόπο μη αμιγώς εθνοκεντρικό. Ας θυμηθούμε τη διεθνή συζήτηση την εποχή της επανένωσης των δύο Γερμανιών, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, αλλά και την ιστορική ρήση του Μαλτέζου πρεσβευτή στα Ηνωμένα Έθνη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ότι αγαπά τόσο πολύ τη Γερμανία, που θα ήθελε να είναι δύο…

Ταυτόχρονα, η χώρα του παραμένει πολύ μικρή για να συμμετάσχει επί ίσοις όροις στο παγκόσμιο «παίγνιο» που διεξάγεται μεταξύ των μεγάλων «παικτών» του διεθνούς συστήματος, κυρίως των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, με τους υπόλοιπους (Ιαπωνία, Ινδία, Βραζιλία) να βρίσκονται ένα σκαλί πιο κάτω και επιχειρούν με πρωτοβουλίες τύπου BRICS, να επαυξήσουν την επιρροή τους στον διεθνή καταμερισμό ισχύος.

Σκοπίμως αφήσαμε έξω την Ευρωπαϊκή Ένωση. Διότι η ΕΕ είναι αυτό που κάνει τη Γερμανία να συμμετάσχει ισότιμα στο παιχνίδι των μεγάλων, αν και η στρατιωτική της καχεξία κάνει τα πάντα για να το υπονομεύσει. Οι Γερμανοί ξέρουν ότι η πραγματική αξία της ΕΕ γι’ αυτούς είναι πολύ ευρύτερη των οικονομικών υπολογισμών. Έχει έρθει η ώρα να αντιληφθεί ότι η ηγεσία συνεπάγονται κόστος, όχι μόνο οικονομικό. Και η ανακίνηση του θέματος των πολεμικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου από την Ελλάδα, δεν θα βρει τη χώρα μας μόνη της εάν το χειριστεί σωστά η πολιτική της ηγεσία, μαζί με μια υπεύθυνη αντιπολίτευση (πρέπει να τονιστεί), αφού όπως εξηγήσαμε, ΔΕΝ είναι θέμα μόνο οικονομικό, όσο κι αν βολεύεται ο χερ Σόιμπλε να υποστηρίζει.

22 comments

  1. Γιώργης /

    Ἐνδιαφέρον κείμενο… Τροφὴ γιὰ σκέψι καὶ διάλογο. 😎

  2. Κώστας Ναξάκης /

    Ο υπουργός οικονομικών της γερμανίας προκλητικά μας κουνάει το δάχτυλο παίζοντας επικοινωνιακό παιχνίδι. Προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, με στόχους;

    • Την προστασία του κόμματος που ανήκει και την επανεκλογή του.
    • Την απαλλαγή των γερμανών πολιτών από το συναίσθημα συνενοχής τους στα δεινά που προκάλεσε το «κράτος» τους στην Ελλάδα.
    • Την πρόκληση λήθης των γερμανών πολιτών, γιατί το κόστος μνήμης είναι μεγάλο.
    • Την παραπλάνηση της αμερικάνικης κοινής γνώμης και πολιτικής ηγεσίας.
    • Την απομάκρυνση της πιθανότητας να ελεγχθεί ο οικονομικός αυταρχισμός της γερμανίας προς τις χώρες του Νότου, θέτοντας σε κίνδυνο τη διεθνή οικονομία.
    • Την παράβλεψη ότι η χώρα του είναι τόσο μεγάλη για την ενωμένη Ευρώπη ώστε να προκαλεί αστάθεια.
    • Την αποπλάνηση των μεγάλων χωρών που επέτρεψαν σε μια τόσο μικρή χώρα να παίζει επί ίσοις όροις στο παγκόσμιο οικονομικό παιχνίδι.

    Η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις με επικοινωνιακή καταιγίδα εξηγώντας τα στοιχειοθετημένα αιτήματά της τα οποία καθόλου ευνοϊκά είναι για τη γερμανία.

  3. Έλλην /

    Όταν η κυβέρνηση χαρακτηρίζει τον φάκελο απόρρητο, κατά την άποψή μου τρεις είναι οι εκδοχές.

    Α) Η κυβέρνηση έχει στην κατοχή της έγγραφα που αποδεικνύουν ότι έχουμε παραιτηθεί από την διεκδίκηση των οφειλομένων. Δεν το ανακοινώνουν διότι μία τέτοια εξέλιξη συνιστά την μεγαλύτερη προδοσία από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους. Προσπαθούν με τεχνάσματα να κερδίσουν χρόνο, ενώ το λογικό θα ήταν εφόσον ο οφειλέτης δεν δέχεται να επιστρέψει τα χρωστούμενα η Ελλάδα να προσφύγει στα Ευρωπαϊκά-Διεθνή Δικαστήρια, χωρίς πολλά πολλά…

    Β) Η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει κανένα χαρτί περί παραίτησης από την διεκδίκηση, και μπορεί να απαιτήσει τα χρήματα. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε την σύγκρουση μας με την πανίσχυρη Γερμανία σε όλα τα επίπεδα..οικονομικό και γεωστρατηγικό.Εκεί πιθανότατα θα βγαίναμε χαμένοι. Και οι συνέπειες ενδέχεται να είναι και τραγικές. Ο φάκελος στο τέλος θα έχει σίγουρα μία ανάλυση, για το τι θα σημάνει η διεκδίκηση τους, και αυτό θέλει πολλή μελέτη πριν γίνει το οτιδήποτε. Οπότε το θέμα ξαναμπαίνει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας…..

    Γ) Η Ελλάδα θα προσφύγει στα Δικαστήρια και η υπόθεση θα καταλήξει να διαρκέσει περισσότερο και από τη δίκη του Μ. Ψωμιάδη…….με αρκετό λάδωμα των γελοίων πολιτικών μας ίσως και να μην βγει ποτέ αποτέλεσμα.

    Το σίγουρο είναι ένα πάντως. Ότι και να θέλουμε εμείς..ότι και να κάνουμε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αντικαταστήσουμε το επίσημο κράτος, και αν αυτό το προδοτικό έκτρωμα δεν θέλει κάτι, πολύ απλά δεν γίνεται.

    Θέλει κανείς από τους Έλληνες το Μνημόνιο? Όχι.
    Και όμως το τρώμε στη μάπα……

    Υ.Γ Αν είχαμε τέτοια δύναμη, ώστε να πιέσουμε την Γερμανία να μας επιστρέψει τα 162 δις τότε πιθανότατα θα είχαμε και την δύναμη να διώξουμε και τους γραικύλους που μας κυβερνάνε.

    Επαναλαμβάνω ότι είμαι διαθέσιμος αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι, αλλά νομίζω ότι δεν έχουμε και πολλές δυνατότητες..

    • Γιώργης /

      Ὁ καθηγητὴς Μαθηματικῶν κ. Ἠλιαδάκης πού συμμετεῖχε στὴν ὀμάδα καταρτήσεως τοῦ αἰτήματος ἀκόμα καὶ ἐπί Ζολώτα (Οικουμενικῆς, τότε) τὸ 1990 καὶ πού ἤταν ὁ ἴδιος πού πρότεινε στὸν κ. Ζολώτα τὴν ἀξίωσι καὶ ἐνσωμάτωσι στὸ αἴτημα τῆς καταβολῆς τὼν τόκων τῆς Ὑπερημερίας, δήλωσε ἀπερίφραστα (καὶ τὸν άκουσα μὲ τὰ αὐτάκια μου στὸ Κόντρα) τὸ ἐξῆς: «Ἐκ τῶν δύο, τὸ κατοχικὸ δάνειο εἶναι ΜΟΝΟ 8 ΣΕΛΙΔΕΣ…, τό μόνο πού χρειάζεται γιὰ τὴν ἄμεση καταβολή του εἶναι νά πάω «ἐγὼ» καὶ ἕνας καλὸς δικηγόρος …»
      Στὸ τονὶζω αὐτὸ ἐδῶ, γιατὶ σέ βλέπω πιὸ «ἀπαισιόδοξο» ἀπ’ ὅτι θά ’πρεπε… 😉 Ἕνα εἶναι τὸ συμπέρασμα καὶ τὸ ξαναλέω…, δὲν μποροῦν νά γλυτώσουν δραχμὴ καὶ τὸ ξὲρουν… Τὸ ξέρουν καλά!
      Τὸ τί θά μηχανευτοῦν εἶναι ἄλλο θέμα, βέβαια.Ποιὸς πιστεύει ὅτι θὰ μείνουν μέ σταυρωμένα τὰ χέρια…; Τόσο τὸ χειρόετρο γι αὐτούς.

      • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

        Καλησπέρα Γιώργη.
        Έχεις απόλυτο δίκιο!
        Να διορθώσω μόνο τη φράση που είπε ο κ. Ηλιαδάκης…

        Είπε ακριβώς για να δώσει έμφαση :

        «Ἐκ τῶν δύο, τὸ κατοχικὸ δάνειο εἶναι ΜΟΝΟ 8 ΣΕΛΙΔΕΣ…, τό μόνο πού χρειάζεται γιὰ τὴν ἄμεση καταβολή του εἶναι νά πάω «ἐγὼ» καὶ ἕνας κακὸς δικηγόρος …»

        Φαντάσου τι θα μπορούσε να επιτύχει με έναν… καλό δικηγόρο!!!

        Είναι ηλίου φαεινότερο και αδυνατούν να το κρύψουν, ότι τρέμουν σύγκορμοι οι βάρβαροι ναζί ληστές, την απόφασή μας να απαιτήσουμε εδώ και τώρα, να μας καταβάλουν όλα όσα μας οφείλουν.

        Γι’ αυτό προβαίνουν πανικόβλητοι σε απεγνωσμένες δηλώσεις λεονταρισμού, μήπως καταφέρουν να κρύψουν μέσα από αυτές, την τρομάρα τους.
        Μη σου πω ότι ίσως και να… περπατήσει από το φόβο του…

        • Γιώργης /

          Νά περπατήση…; Μοοόνο;;;
          Θά ἐκτοξευθῆ ! «Ἀεριο-προωθούμενος»…!!! :mrgreen: 😈 :mrgreen:

  4. Κώστας Ναξάκης /

    Πω! Πω! Κακίίααα.

    Μια φιλενάδα μου, που ο άντρας της είναι παραπληγικός μου είπε «οι ανάπηροι γίνονται κακοί». Φαντάσου τι κακία έχει…αυτός, όταν Γιάννη εσύ αρτιμελής και έξυπνος ¨του τη λες ¨ τόσο άγρια.

    • Αέναος Έλληνας Μαχητής /

      Κωστή μου καλησπέρα.
      Θα με συγχωρήσεις, μα δεν νομίζω ότι είμαι εγώ που έχω κακία, αλλά μάλλον εσύ κάνεις… “Βρώμικες και κακές σκέψεις”.

      Πόση κακία θα μπορούσες να καταλογίσεις στον Χριστό, όταν αυτός απευθύνθηκε στον παράλυτο λέγοντάς του… “Άρον το κράββατόν σου και περιπάτει”;;;

      Το να προσφέρεις σε κάποιον ένα αγαθό που του λείπει, έστω και εάν χρησιμοποιήσεις ως μέθοδο τον… τρόμο, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κακία…

      Το τελικό αποτέλεσμα είναι εκείνο που μετράει και όχι… ο τρόπος που θα το επιτύχεις!

      Θα μπορούσες να ισχυριστείς ότι είμαι κακός, εάν του φώναζα δυνατά… Αέραααααααααα… οπότε θα τον ανάγκαζα να τρέξει αλαφιασμένος, πράγμα που δεν έκανα, γιατί δεν διαθέτω… βασανιστικά ένστικτα, ώστε να τον ρίξω απότομα στα Βαθιά!

      Να είσαι σίγουρος όμως, ότι αυτό θα είναι το αμέσως επόμενο στάδιο της “εκπαίδευσης” και δεν νομίζω ότι θ’ αργήσει η ώρα, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τις δικές του δηλώσεις, περί επιμονής και πειθαρχίας!!! (στα παραγγέλματα θα προσέθετα εγώ)

      Περιμένω την κριτική σου για τη μέθοδο που χρησιμοποιώ επί νέας βάσης, σύμφωνα με τη λογική που σου αναπτύσσω… γιατί θεωρώ πως με αδίκησες!!!

  5. Έλλην /

    Όταν έλεγα για το δίκαιο του ισχυρού το έλεγα γιατί είχα βάσιμες υποψίες ότι ισχύει μέχρι και σήμερα.

    Νεκροί πολέμου 1940-1941: 13.327
    Εκτελεσμένοι (σε ολόκληρη την Ελλάδα): 56.225
    Θανόντες όμηροι (στα γερμανικά στρατόπεδα): 105.000
    Νεκροί από βομβαρδισμούς: 7.120
    Νεκροί σε μάχες της Εθνικής Αντίστασης (σύμφωνα με γερμανικά στοιχεία): 20.650
    Νεκροί στη Μέση Ανατολή: 1.100
    Απώλειες Εμπορικού Ναυτικού: 3.500
    Σύνολο: 206.922
    Νεκροί από πείνα & σχετικές ασθένειες: 600.000
    ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: 806.922
    Απώλειες από υπογεννητικότητα: 300.000

    Σύνολο απωλειών: 1.106.922

    Έκανα μια σύντομη έρευνα στο διαδίκτυο και βρήκα τα εξής:

    Ο Ιωάννης Σταμουλής, πρώην ευρωβουλευτής και νομικός εκπροσωπώντας τους Διστομίτες, καταθέτει αγωγή κατά της Γερμανίας. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς το 1997, και ο Άρειος Πάγος το 2001 δικαιώνουν τους Διστομίτες και επιδικάζουν 30 εκ. ευρώ ως αποζημίωση για την σφαγή από τους Γερμανούς.

    Ο Σταμούλης ζητά τα χρήματα από τη Γερμανία. Αυτή αρνείται και έτσι ο πρώην ευρωβουλευτής ξεκινά διαδικασία κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα για το Ίδρυμα Γκαίτε και την Γερμανική Αρχαιολογική Σχολή. Η Γερμανία αντιδρά και αναφέρει πως για μια τέτοια κίνηση απαιτείται η άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης. Ο τότε υπουργός Μιχαήλ Σταθόπουλος δεν δίνει την άδεια. Το ΑΕΔ με ισχνή πλειοψηφία ανατρέπει την απόφαση της Ολομέλειας (2001) του Αρείου Πάγου, η οποία είχε δικαιώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς για καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα του Διστόμου, και απορρίψει την ένσταση της Γερμανίας η οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης στη βάση του “δικαιώματος της ετεροδικίας”, δηλαδή ότι ένα κράτος (η Ελλάδα) δεν μπορεί να δικάσει ένα άλλο κράτος (τη Γερμανία), ακόμα και εάν τα μέλη και τα όργανα του δεύτερου έχουν αδικοπραγήσει στην επικράτεια του πρώτου!

    Ο Σταμουλής στρέφεται σε Ιταλικό δικαστήριο και το Ανώτατο Ιταλικό Δικαστήριο τον δικαιώνει και του δίνει το δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση περί κατάσχεσης περιουσίας του Γερμανικό δημοσίου στην Ιταλία, απορρίπτοντας ταυτόχρονα γερμανική έφεση, και επιδικάζοντας ακόμα 75 εκ. ευρώ.

    Ο Μπερλουσκόνι με διάταγμα απαγορεύει την εκτέλεση της απόφασης ως το 2011 και ταυτόχρονα η Γερμανία προσφεύγει στο ΔΔΧ.
    Εκεί η Ελλάδα δεν εκπροσωπείται από την κυβέρνηση και η απόφαση είναι υπέρ της Γερμανίας βασισμένη στην “ετεροδικία”.

    Υπάρχει το δικαίωμα της παραγραφής εφόσον δεν ζητηθεί οφειλόμενο ποσό εντός πενταετίας. Η συμφωνία για την επιστροφή του Κατοχικού Δανείου-πολεμικές αποζημειώσεις ήταν με την επανένωση της Γερμανίας. Αυτό έγινε το 1990. Πρέπει να διερευνηθεί αν μέσα στην επόμενη πενταετία υπήρξε επίσημο αίτημα της Ελλάδας για την καταβολή των οφειλομένων.

    Το Διεθνές Δίκαιο είναι πάνω από οποιαδήποτε διάταξη αλλά στα δικαστήρια τα νομικά επιχειρήματα μερικές φορές είναι υπερβολικά τυπικά και παράξενα στην πρώτη ματιά.

    Υ.Γ.1) Πριν αμνηστευτεί ο Μαξ Μέρτεν (με έναν άλλο «επείγοντα» νόμο, επίσης το 1959), μέσω των γερμανικών Μ.Μ.Ε. (Spiegel, Hamburger Echo, 1959-1961) είχε καταγγείλει πως «θυμήθηκε» κάποιον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δικηγόρο στο επάγγελμα, που συνεργαζόταν με το γερμανικό στρατηγείο της Θεσσαλονίκης στην κατάδοση Ελλήνων αντιστασιακών, και είχε μάλιστα αποζημιωθεί με ένα κατασχεμένο εβραϊκό κατάστημα υφασμάτων. «Θυμόταν» μάλιστα ο Μαξ Μέρτεν ότι υπήρχε και μία φωτογραφία που έδειχνε τη γυναίκα του τότε καραμανλικού υπουργού «Δικαιοσύνης», την περιώνυμη Δοξούλα Μακρή, να γιορτάζει Πρωτοχρονιά του 1943 στο γερμανικό στρατηγείο, όπου ήταν γραμματέας. Μιλούσε επίσης και για την ύπαρξη και άλλων φωτογραφιών.

    Υ.Γ.2) Για να καταλάβουμε το τι σημαίνει να κλείνει από το 1959 (!) το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου και να σταματά η δίωξη Γερμανών στην Ελλάδα, θα πρέπει να το συγκρίνουμε με το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, 68 χρόνια μετά την έναρξη του Β΄ Π. Π.,λειτουργούν ακόμα τα αντίστοιχα γραφεία στις ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Αυστραλία και τη Γερμανία, και όποτε εντοπίσουν κάποιον, ενεργό τότε Ναζί, τον δικάζουν, έστω και εάν είναι σήμερα ένα χούφταλο των 90 -100 χρονών, διότι, σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ΟΗΕ, τα «Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας» δεν παραγράφονται!

    Άσχετα με το αποτέλεσμα της υπόθεσης, κάποιοι στην Ελλάδα πρέπει να στηθούν στα 6 μέτρα για εσχάτη προδοσία, γιατί όπως φαίνεται βάλανε και το χεράκι τους για να μην επιστραφούν τα οφειλόμενα. Η Ελληνική Δικαιοσύνη αποδείχθηκε άτολμη και χειραγωγίσιμη.

    • Γιώργης /

      Συνεργάτης τῶν Γερμανῶν ὁ Κ. Καραμανλῆς…; 😯 Καὶ δὲν τὸν εἶδε κανεὶς ἃλλος παρὰ μὸνον …ὁ Μέρτεν; 😯 :) Τί λὲ ρε παιδὶ μου… :)
      Βιονικὰ μάτια εἶχε ὁ Γερμαναρᾶς! 😉

      Σάν πολυ «βολικὲς» δὲν σοῦ φαίνονται οἱ «ἀναμνήσεις» Μέρτεν, Ἕλληνα;

  6. Έλλην /

    Αν μου εξηγήσεις τον νόμο του Καραμανλή περί αναστολής των εγκληματιών πολέμου, και το πως από το 3% φτάσαμε με τον Αττίλα 2 στο 33% επί Καραμανλή τότε πάω πάσο…..

    Δεν είμαι από αυτούς που τον αποκαλούν “εθνάρχη”……
    Βάζεις το χέρι σου στη φωτιά ότι δεν είναι έτσι όπως τα λέει ο Μέρτεν?

    Και κάτι ακόμα…από τα ξεχασμένα:Καθηγητής Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, θείος εξ αγχιστείας του πρωθυπουργού Καραμανλή, δήλωσε από το επίσημο βήμα της Βουλής: «κατέχομαι υπό βαθείας ευλαβείας έναντι των θυμάτων των Καλαβρύτων, αλλά αι σφαγαί εκεί προεκλήθησαν ως αντίποινα δια φόνους Γερμανών και μάλιστα αιχμαλώτων…»,

    • Γιώργης /

      Σέ ρώτησα κάτι ἀλλὰ ἀποφεύγεις νὰ ἀπαντήσης…

  7. Έλλην /

    Ο Μέρτεν ήταν διοικητής Βορείου Ελλάδας.

    Μόλις απελευθερώθηκε, με συνεντεύξεις του στη Spiegel και την Ηχώ του Αμβούργου υποστηρίζει πως κατά την Κατοχή, συνεργάτες του ήταν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένα:
    Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με τον Μέρτεν ο Καραμανλής είχε δώσει πληροφορίες ακόμη και για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου αλλά οι Γερμανοί δεν τον πίστεψαν.
    Τον Δημήτρη (Τάκο) Μακρή, υπουργό εσωτερικών του Καραμανλή.
    Τον Γεώργιο Θέμελη υφυπουργό Άμυνας.
    Την Δοξούλα σύζυγο του Μακρή η οποία ήταν γραμματέας του και σύνδεσμος με τους πληροφοριοδότες.
    Οι συνεντεύξεις αναστατώνουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η ΕΔΑ μιλά για προδότες που αντάλλαξαν την γερμανική σιωπή με υποχωρήσεις από τις αποζημιώσεις. Έτσι εξηγήθηκε η σπουδή επίσκεψης του Καραμανλή στη Βόννη και η απελευθέρωση του Μέρτεν.
    Αποκαλύφθηκε πως πραγματικά ο Μακρής την εποχή της κατοχής διορίστηκε από τα γερμανικά στρατοδικεία ως «δικηγόρος» Ελλήνων. Η γυναίκα του Δοξούλα ήταν πραγματικά γραμματέας του Μέρτεν στη Θεσσαλονίκη και ο Θέμελης διορισμένος από τους Γερμανούς Νομάρχης. Για τον Καραμανλή δεν υπήρχαν στοιχεία. Μόνο ο τρόπος που έκλεισε την υπόθεση των ελληνικών διεκδικήσεων. Κανένας από τους θιγόμενους δεν κατέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια εναντίον του Μέρτεν.

    Η υποχωρητική συμπεριφορά του Καραμανλή δεν έχει καμιά εμφανή εξήγηση. Θεωρείται κάτι το ιερό ο Καραμανλής? Δεν καταλαβαίνω…εκτός αν μου εξηγήσεις.

    Ο Μέρτεν εκβίασε τον Καραμανλή. Είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα.

    • Γιώργης /

      «…για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου αλλά οι Γερμανοί δεν τον πίστεψαν.»
      Ἄλλες πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι δύο μέρες πρὶν, πῆρε καὶ προσωπικὰ ὁ ἴδιος τηλέφωνο τόν Χίτλερ ὁ ὁποῖος δὲν τὸν πίστεψε οὖτε κι αὐτὸς!
      Μάλιστα λένε ὅτι τοῦ ’κλεισε καὶ τὸ τηλέφωνο στὰ μοῦτρα.

  8. Έλλην /

    Επειδή με την πλάκα δεν φτάνουμε σε συμπέρασμα, και η συζήτηση καταντά γελοία, αν μπορείς Γιώργη κάνε πλάκα και για τα παρακάτω:

    Το 1975 συνέβη κάτι ανήκουστο: Ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Καραμανλή Κ. Στεφανάκης, προέβη σε μια απίστευτη πράξη, που ούτε η χούντα τόλμησε να κάνει. Με υπουργική απόφαση(που υπάρχει ακόμα) πολτοποιήθηκε το τεράστιο αρχείο του Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου το οποίο είχε ιδρυθεί το 1945, σε πλήρη περιφρόνηση της εθνικής μνήμης και της ιστορικής αλήθειας !
    Το “έγκλημα” αυτό έμεινε κρυφό τριάντα ολόκληρα χρόνια, έγινε δηλαδή αντιληπτό το 2005, όταν ιστορικοί ερευνητές αναζήτησαν τα αρχεία για την έρευνά τους.

    Συνέχισε να έχει στην κυβέρνησή του, ως υφυπουργό Αμύνης το Γ. Θέμελη, δωσίλογο Νομάρχη(κατά δήλωσή του) της Κατοχής.
    Ο επίσης κατηγορηθείς υπουργός του επί των Εσωτερικών Τάκος Μακρής, σύζυγος της γραμματέας του Μέρτεν Δοξούλας Λεοντίδου, υπήρξε κυριολεκτικά το alter ego του “Εθνάρχη” και μόνιμος συνεργάτης σε όλες τις κυβερνήσεις του.

    Κάντε πλάκα!!! Χαχαχαχαχαχαχαχα!!

    • Γιώργης /

      Σέ συμπέρασμα δὲν φτάνουμε οὔτως ἤ ἄλλως διότι -πολύ ἀπλά- τὸ ἔχεις βγάλει μόνος σου, Ἕλληνα.
      Τὴν «πλάκα» τὴν ἔκανα γιὰ νὰ σοῦ ἐκτονώσω κάπως τὴν ἔντασι, καὶ ὄχι προσωπικὰ, ἀλλὰ καὶ νὰ σὲ “προκαλέσω” νὰ σκεφτεῖς πιὸ ἀνοικτά, παρ’ ὅλο πού μοῦ δίνεις ἀφορμή μὲ τὴν ἀφέλεια πού ἀντιμετωπίζεις τόσο σοβαρὰ θέματα. Ἐάν τό πῆρες προσωπικά καλύτερα νά σταματήση ἡ συζήτησι ἐδῶ…
      Ὅσο γιὰ τὸν Μέρτεν…, ἐάν ἐσὺ νομίζεις ὅτι οἱ δηλώσεις τοῦ καθικιοῦ που ξέσκισε τὴν Ἑλλὰδα ἔχουν τὸ μέγιστο κῦρος χωρὶς μάλιστα νὰ συνοδεύονται ἀπὸ τὴν παραμικρὴ -ὄχι ἁπλῶς ἀπόδειξι άλλά- ἔνδειξι…, τότε πάω ἐγώ πάσο.
      Ναὶ λοπόν, ὁ Καραμανλῆς ἤταν προδότης καὶ συνεργὰτης τῶν Γερμανῶν καὶ αὐτὸς καὶ οἱ κυβερνήσεις του, ὅλοι συλλήβδην…
      Ἀληθεια ὅμως…, γιατὶ ἔχει φουρτακιάσει ὁ λωκὸς τοῦ μαστρο-Σόϊμπλε μὸλις ἄκουσε τὴν λέξι «Ἀποζημιώσεις» καὶ εἶναι ἔτοιμος νά …περπατήσει κιόλας ἀπ’ τὴ χαρά του, οπως λέει καὶ ὁ Γιάννης…;;;

  9. Έλλην /

    Σε προηγούμενα σχόλιά μου έγραψα πως μιλάω με στοιχεία. Και νομίζω πως την ομολογία του διορισμένου κατοχικού Νομάρχη Θέμελη, και την απόφαση του υπουργού δικαιοσύνης για την πολτοποίηση των αρχείων του ΑΓΕΠ δεν τα έβγαλα από το μυαλό μου.

    Νομίζω πως τα δικά μου στοιχεία θα έπρεπε να κάνουν εσένα να προβληματιστείς και να ψαχτείς, και όχι εγώ να προβληματιστώ από την πλάκα σου και τα στοιχεία που δεν παρουσιάζεις.

    Καληνύχτα από μένα…και δεν υπάρχει θέμα παρεξήγησης. Αν και τα πήρα ελαφρώς…

    Υ.Γ Δεν με πειράζει να συνομιλώ με κάποιον που διαφωνεί μαζί μου. Αυτό που με εκνευρίζει είναι, όχι όταν ο συνομιλητής δεν συμφωνεί μαζί μου, αλλά όταν δεν θέλει να προβληματιστεί.

    • Γιώργης /

      Ἐγώ ἀπεναντίας δὲν «τά πῆρα» καθόλου…
      Ὅπως εἶπα… ἔχεις ἤδη βγάλει τά συμπεράσματά σου, καθιστώντας κάθε συζήτησι ἄσκοπη, Κρίμα ὅμως…
      Ἀλλά μιά καὶ τὸ θίγεις ἔτσι, αύτὸ πού δέν μ’ άρέσει ἐμένα μέ τήν σειρά μου ὅταν συνομιλῶ -σοβαρά πιστεύω- μέ κάποιον,
      εἶναι όταν αὐτὸς ὐπεκφεύγει συνεχῶς… 😐

      Καληνύχτα.

  10. Κώστας Ναξάκης /

    Πολύ έντονη συζήτηση ρε παιδιά και εγώ είχα πει από νωρίς καληνύχτα!

  11. Κώστας Ναξάκης /

    Γιώργη μου
    Πιστεύεις ότι άδικα «τα παίρνει» ο Έλληνας? Άποψή μου είναι ότι έπρεπε να «τα πάρουν» όλοι οι Έλληνες 25αρηδες. Με παθιασμένους και ενεργούς νέους μπορείς να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα και όχι με μαλθακούς βολεμένους. Εκείνοι θα μπορέσουν να βγάλουν τη δυνατή φωνή ΑΕΡΑΑΑ.

    Έλληνα προσπάθησε να μην τυφλώνεσαι από το πάθος υπάρχουν ¨τα φίλια πυρά¨. Αυτή τη θέση προσπαθώ να δεις και στα προηγούμενα άρθρα. Με σκέψη και λογική μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα. Το πάθος σου μου δίνει ελπίδες. Αν προσπαθούσα να τρέξω για να ρίξω στη θάλασσα τον αντίπαλο, θα πέθαινα από συγκοπή μετά τα 250 μέτρα.
    Καλημέρα σας.

  12. Κώστας Ναξάκης /

    Γιάννη μου καλησπέρα.

    Καθυστέρησα να επανατοποθετηθώ στο θέμα, όχι τόσο γιατί απέφευγα την απάντηση, όσο γιατί έπρεπε να ¨βουτήξω¨ βαθιά στο μυαλό μου, ώστε να βρω εκείνες τις λέξεις, που θα εκφράσουν την βαθύτατη συγγνώμη μου στους συνανθρώπους μας που έχουν κινητικά προβλήματα. Είναι αλήθεια ότι όταν έγραψα το προηγούμενο σχόλιο, με ¨τύφλωσε¨ η μανία κατά του συγκεκριμένου, με αποτέλεσμα να παραφερθώ. Στη δική σου παρατήρηση λοιπόν θα προσθέσω ¨απαράδεκτες, βρώμικες και κακές σκέψεις¨. Σε ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να επανορθώσω, αν αυτό είναι εφικτό, ως μετάνοια.

    Η αδικία που έκανα σε σένα και στους φίλους που συμμετέχουν στη ¨συζήτηση¨ είμαι σίγουρος ότι θα μου συγχωρεθεί.

    Ευχαριστώ όλους για την κατανόηση.
    Ταπεινά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *